zaterdag 4 juni 2011

Geluk bij een ongeluk

Al meer dan 15 jaar ben ik gefascineerd door het concept "velomobiel". Vanaf de allereerste Alleweder, tot wat nu de Questen, Milans en WAW's zijn. Snelheid, comfort, gebruiksgemak, milieubewust, sportief, gezond, allemaal begrippen die een voor een passen bij de huidige velomobielen. Elk natuurlijk in meer of mindere mate van toepassing, afhankelijk van het model. Maar voor mij heeft altijd met stip op nummer 1 de "Quest" gestaan. En nu, als geluk bij een ongeluk, kwam vorige week zaterdag een en ander in een enorme stroomversnelling terecht. De aanzet tot deze stroomversnelling was de schuiver met mijn Challenge Seiran 24" op de Veldwijk in Woerden, het pad langs de spoorbaan van Leiden naar Utrecht. Als gevolg van een klapband vóór maakte in een flinke smakker tegen het grove asfalt terwijl ik net lekker de vaart (35 km/uur) erin had zitten. Als gevolg van het niet zachtzinnige contact met moeder aarde schaafde ik mijn onderbeen, bovenbeen en onderarm flink open. Maar in tegenstelling tot een gekrenkt ego bleek de Seiran zich kranig te hebben geweerd. Slechts een schaafplekje op de zitschaal, en schaafplekjes op beide quick-releases was het enige dat hem (haar?) ten deel viel.
Na een bezoek aan het Zuwe Hofpoort ziekenhuis in Woerden, alwaar mijn wonden werden verzorgd, ging ik richting huis. Daar was iedereen bezorgd en geïnteresseerd. Er gingen twee dagen voorbij toen Berber plotseling zei dat ze zaterdag een verrassing voor mij had. En omdat ze al een paar keer meer dan gemiddelde interesse getoond had voor velomobielen, en mijn wensen, had ik wel een idee wat zij met die verrassing bedoelde.
Die zaterdag stapten we samen in de auto en gingen de A44 op, noordwaarts. Berber vroeg of ik al een idee had waar we naartoe gingen. Ik gaf aan dat ik het vermoeden had dat het Dronten of Almere werd. Het eerste bleek het geval. We gingen (voor mij) velomobiel "passen" bij Velomobiel.nl waar Berber een afspraak had gemaakt. Het passen verliep spoedig ondanks mijn pijnlijke heup en onderbeen. Zonder al teveel problemen gleed ik voor het eerst in een Quest. Een zeer bijzondere ervaring, zeker na het rijden van een blokje over het industrieterrein. Wat een verschil maakt zo'n stroomlijn, zonder moeite reed ik al vlot 30 km/uur. Bij terugkomst bij Velomobiel.nl hebben we nog even gesproken over de opties en mogelijkheden en waar de prijs van een nieuwe Quest dan op zou uitkomen. En dat het uiteindelijk, met alle (noodzakelijke) opties uitkwam op € 6.700,= was wel even slikken.
We vertrokken bij Velomobiel.nl met de vraag: "en nu?" Beide hadden we een mooie gele Quest gezien in Almere, bij Theo van den Broek. En voor een zeer aantrekkelijke prijs ook. Dus toch de stoute schoenen aangetrokken en naar Almere teruggereden. Theo stond al te wachten in de garage waar de zo goed als nieuwe Quest 284 stond te glimmen. En eigenlijk hoefde ik er niet lang over te denken, dit gaat  worden. Goed, hij heeft geen dubbele koplamp, en niet de dubbele richtingaanwijzers, maar is dan ook € 2.200,= goedkoper dan een nieuwe. We maakten een afspraak voor Hemelsvaartsdag om de koop af te handelen en met een blij gevoel verlieten we Almere.
Op Hemelvaartsdag togen we naar Almere om de Quest "over te schrijven" op mijn naam. Theo had al de moeite genomen om de Quest op lengte te maken en de ketting te smeren. En nadat de koffie op was kon ik een Quest rijker, en  € 4.500,= lichter richting Leiden rijden. Onderweg trokken we natuurlijk veel bekijks, veel ohh's en ahh's en veel glazige blikken richting "dat gele ding op die aanhanger". Bij aankomst in onze straat natuurlijk ook veel nieuwsgierige blikken en veel bekijks, want van zo dichtbij had nog nooit iemand zo'n bijzondere fiets gezien.
 De Quest werd afgeladen en omgereden naar de achterruin alwaar hij een prominente plaats kreeg op het terras. Met goed uitzicht kon ik gaan genieten van mijn Quest, MIJN Quest 284 ;-)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen