donderdag 9 juni 2011

Voor het eerst forensen met Q284

Woensdag 8 juni 2011, mijn eerste werkdag na anderhalve week thuis rondstrompelen, verbandjes wisselen, doktersbezoeken, beentjes omhoog, medicijnen slikken, en alles behalve fietsen. Dus 's-ochtends héééél vroeg opgestaan (01:45 gaat de wekker) en mijzelf in mijn fietskleding gehesen. Een stevig ontbijt klaargemaakt, en zes boterhammen gesmeerd voor tussen het fietsen door (beter bekend onder de term "werk"). De drinkzak gevuld met twee liter nattigheid en vervolgens de sloten van Q284 gehaald, tassen geïnstalleerd en mijzelf in de cockpit laten glijden. Schuimkraag erop want het regent rustig door, schoenen ingeklikt, verlichting aan en gaan met die banaan. De eerste woon-werkrit met Q284 is begonnen.
Ik heb geen idee wat ik moet/kan verwachten want het verband om mijn linkerkuit zit er stevig omheen en direct voel ik wat een bacteriële infectie in combinatie met antibiotica met mijn conditie gedaan heeft. Het voelt direct zwaar aan terwijl ik zeker weet dat het aan de banden niet kan liggen, die heb ik immers de avond tevoren nog op spanning gebracht. Nee, het moet wel een conditionele oorzaak hebben.
En zo glij ik door slaperig Leiden, een enkele verdwaalde student schrikt zich een beroerte als ik met een vaart van 35 km/uur de brug bij de Dr. Lelylaan kom afdenderen. Hoewel Q284 niet uitgerust is met de 90mm trommelremmen sta ik toch op tijd stil om niet binnen anderhalve kilometer van huis de eerste aanrijding te hebben. We groeten elkaar (de student iets in de trant van "asociaal" of "abnormaal", en ik een iets stemmiger "goedemorgen") en de rest van Leiden gaat probleemloos onder de wielen door. 
Het eerste echte lekkere rechte stuk is het Molenpad van Zoeterwoude-Dorp naar Zoeterwoude-Rijndijk. Het eerste stuk waar ook de Inoled Extreme zijn kracht moet bewijzen. Levert'ie voldoende licht, of moet ik toch voor dit soort situaties mijn LedLenser H7 aanzetten. Bij wijze van test zet ik de hoofdlamp aan, op de felste stand, in de kleinste bundel. Waardeloos! De hoofdlamp werpt zoveel strooilicht op de motorkap van Q284 dat het fietspad voor me nagenoeg in het donker verdwijnt. En achteraf gezien is het met de Inoled prima fietsen. Okay, een B&M IQ Cyo geeft mooier, helderder licht, maar ik durf in deze Inoled-lichtbundel rustig 40 km/uur te rijden. Zo gaat het langs de N11 richting Alphen aan den Rijn, nog steeds een onverlicht en aardedonker fietspad. De regen tikt onophoudelijk op deze eenzame fietser in zijn glasfiber ros, maar ik heb het reuze naar mijn zin. Er ontstaat inmiddels een microklimaat in de ingewanden van Q284 en ik begin het zowaar warm te krijgen. Door de combinatie van zeer vochtige buitenlucht en een zwetend persoon in Q284 vormt zich lichte condens aan de binnenzijde van de Quest, en mijn kleding begint ook langzaamaan klam te worden. Nog steeds kan dit de pret niet drukken want ik geniet met volle teugen.
Inmiddels heb ik ook Spookverlaat achter me gelaten, en ook hier bewijst de Inoled z'n waarde want straatverlichting is hier niet te vinden. Na het laatste stukje langs de N11 ga ik richting Zwammerdam over de Steekterweg, maar niet nadat ik eerst nog uit moest stappen vanwege wegwerkzaamheden bij de hefbrug van Alphen aan den Rijn. Op de Steekterweg kies ik voor de hoofdrijbaan in plaats van het fietspad omdat er een aantal minder overzichtelijke uitritten zijn, onder andere een uitrit waar slaapdronken vrachtwagenchauffeurs uit komen. Het blijkt een prima beslissing want ik ben niemand tegengekomen (het is immers pas half vier in de ochtend). In Zwammerdam steek ik de Oude Rijn over en ga ik via de Buitenkerk naar Bodegraven, een kort stukje langs het water alvorens het dorp in te rijden. Ook hier slaapt nog iedereen, op die ene persoon die z'n hond uitlaat en zich waarschijnlijk nu nog afvraagt wat hem in hemelsnaam met hoge snelheid over de klinkerweg passeerde. Deze klinkerweg, dwars door de winkelstraat van Bodegraven, duurt gelukkig maar een paar minuten voordat het gladde asfalt zich weer aankondigt. Ook hier kies ik weer voor de hoofdrijbaan en met een kruissnelheid van 40 km/uur zoef ik via Nieuwerbrug naar Woerden. Ook op dit traject van een kleine 10 kilometer lang word ik slechts door een enkeling gespot. Woerden rolt probleemloos en bijna geruisloos onder de banden van Q284 door tot ik plotseling het gevoel krijg dat er iets mis is.
Het heeft er alle schijn van dat de Inoled soms aan, en soms uit staat. Op sommige hobbels zie ik overduidelijk het licht feller worden, om 20 meter later weer te dimmen tot een niveau waarop doorrijden eigenlijk niet meer mogelijk is. Toch kies ik ervoor om door te rijden, er staan immers ook lantaarnpalen langs deze weg (Geestdorp). En omdat ik de route hier op mijn duimpje ken durf ik het ook aan om tegen de 40 km/uur door te pezen. Na Geestdorp besluit ik om de route door Breeveld te nemen, een mooie slingerweg tussen de boerderijen en landhuizen door. Af en toe knippert de koplamp aan en heb ik even voldoende licht om goed vooruit te kunnen kijken, maar soms is het echt turen in een zwart gat waar slechts om de 30 meter straatverlichting is geplaatst. Gelukkig kom ik na de onderdoorgang van het spoor weer in meer bewoond gebied, en is de straatverlichting significant beter.
Zo kom ik Harmelen binnen, en omdat Harmelen niet zo groot is, ben ik er met dezelfde snelheid ook weer uit. Nu in een (praktisch) rechte lijn op Utrecht aan. De Rijksstraatweg (N198) is ook goed verlicht, en langzaamaan begint de wereld om me heen wat lichter te worden, en ook durven zich meer mensen zich buiten te vertonen, al is dat allemaal in hun stalen koekblik. Hierbij moet ik wel opmerken dat het voordeel van twee spiegels boven een spiegel is, dat bij bochten naar rechts, eventueel achteropkomend verkeer al eerder waargenomen kan worden in de rechterspiegel, dan wanneer je zou moeten wachten tot'ie in de linkerspiegel verschijnt. Automobilisten hebben mij goed in de gaten want ze gaan met een (zeer) ruime bocht om mij heen, waarschijnlijk zich afvragend wat ze nu zojuist ingehaald hebben. 
In de Meern kies ik voor de busbaan. De eerste bus komt immers pas over anderhalf uur, en ik blijf zo toch een beetje feeling houden met mijn werk ;-) Nadat ik de A2 onderdoor gegaan ben moet ik rechtsaf het nieuwe fietspad op. Deze klimt langzaam maar gestaag naar de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Hier merk ik duidelijk dat de verminderde conditie in combinatie met een zware Quest en een slot van 7 kilo (!) de nodige energie vergt. De gedachte aan het feit dat vanmiddag diezelfde heuvel freewheelend naar beneden genomen kan worden, een geruststellende gedachte. Na de brug moet ik nog een klein stukje door Kanaleneiland alvorens ik op werk arriveer. 
De eerste rit met de Quest van Leiden naar Utrecht heb ik afgelegd in 1:49:57. En ondanks dat het mij tegenvalt feliciteer ik mijzelf met een nieuwe beste tijd. Over een paar weken, als de conditie weer op pijl is en de weersomstandigheden ook beter zijn, zit er misschien wel een mooie eindtijd van rond de 1:35:00 in. Voorlopig heb ik weer genoten van de loeiende koeien en de ontwakende haan en de weidevogels op mijn schitterende route door het slapende Groene Hart. Vanmiddag stuur ik Q284 weer terug naar Leiden. De resultaten daarvan staan hieronder. De volgende fietsrit staat gepland voor dinsdag 14 juni. Dan heb ik een late dienst.
Overigens, het probleem met de Inoled koplamp is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan een slechte afdichting. De koplamp was in 59 kilometer tijd veranderd in een half aquarium. Hemelwater heeft bezit genomen van de ingewanden van de koplamp. Thuis dus maar even uit elkaar halen, schoonmaken en dichtkitten. Hopelijk is het probleem daarmee opgelost.... Wordt vervolgd!

Heenweg:
DST: 59,59 km
TM: 1:49:57
AVG: 32,5 km/uur
MAX: 44,5 km/uur
ODO: 7.753,8 km


Terugweg:
DST: 59,51 km
TM: 1:52:51
AVG: 31,6 km/uur
MAX: 46,5 km/uur
ODO: 7813,3 km

6 opmerkingen:

  1. Hoi Robert-Jan,

    Goed gedaan! Had je geen last van zweet in de wond?
    Dat is trouwens een beste rit 60 kilometer heen en terug! Ben je van plan om dat iedere dag te doen?

    Succes
    Groet Marcel
    Quest 342

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Marcel,

    Nee, geen last van zweet in de wond, er zit een grote 15x20 siliconenpleister overheen, en een tubigrip, de wond is dus goed beschermd.
    Op de Challenge Seiran reed ik twee keer per week heen en terug naar Utrecht. Met de Quest wil ik dat verhogen naar minimaal 3 keer per week, en waar mogelijk vier keer. Het is ook een beetje het voordeel van onregelmatige diensten, je bent soms twee keer per week een dag vrij, dat is dan een mooie hersteldag. En dan fiets ik dus in drie dagen tijd al twee keer.
    Uiteindelijk moet de praktijk uitwijzen hoeveel keer het mogelijk is. De route staat het in ieder geval toe, maar soms is het ook gezellig om te carpoolen met een collega.

    Groetjes,

    Robert-Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Robert-Jan,

    Had je verhaal al van Berber gehoord donderdag. Leuk om te horen dat je toch voor de VM bent gegaan uiteindelijk, maar jammer van je val. Fiets je altijd langs de Rijn naar Utrecht? Er zijn ter afwisseling ook mooie, nauwelijks langere routes ongeveer parralel, iets noordelijker, maar meer polder. Bijv. Woubrugge, Ter Aar, Zevenhoven, Noorden, Noordse buurt,Mijzijde, Kanis....Harmelen etc.
    Maar dat zal je wel weten.
    Succes met je herstel.

    Reinier - Quest 414 - van Rij

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Reinier,

    Leuk dat je mijn blog gevonden hebt, Berber heeft er zeker over verteld?
    Die andere routes zijn mijn inderdaad ook bekend, en eigenlijk alleen geschikt voor de ritten naar huis. Als ik naar werk rij is de door mij gekozen route verreweg de snelste, voor de terugweg is een andere route ook welkom mits de kids niet opgehaald moeten worden, want dan kies ik liever voor zekerheid.
    Het herstel gaat de goede kant op, morgen weer een stukje rijden met (oud)collega's. Dan ben ik de enige VM-er tussen de bukkers :$

    Groetjes, Robert-Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Poeh, vroeg hoor! Ik dacht dak ik vroeg weg moest (05.30 uur), maar bij jouw vertrektijd vergeleken is dat uitslapen! Voordeel van het vroege rijden is dat alle verkeerslichten op "groen" staan. Leuk verhaal, herkenbaar allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dag Reinier. Altijd weer leuk te lezen dat er weer iemand héél blij is met een Quest. Leuk om je verslag te lezen. Blijf vooral schrijven. Zet op je verlanglijst ook de Supernova, deze geeft het beste licht,vooral rechts in de berm, en geen last van condens. Er zijn VM rijders die een gaatje geboord hebben in de behuizing. Groeten Kees

    BeantwoordenVerwijderen