donderdag 14 juli 2011

Rondje IJsselmeer 9/10 juli deel 2

DAG 2: Workum - Leiden

Een rommelige nacht heeft mij niet de meeste nachtrust gegeven maar uiteindelijk heb ik toch een uurtje of 7 kunnen slapen. Tegen elven ging ik mijn mandje en terwijl Joost op de veranda van de Kampeerbungalow nog even zijn binnenbandje plakte. Ik viel direct in slaap en heb Joost niet meer de tent in horen komen. Het tentje waarin wij sliepen is van eenvoudige makelij en meet 2,10m x 2,10m. Eigenlijk is dat voor mij niet genoeg omdat ik graag languit op mijn rug slaap en derhalve met kruin en tenen tegen het doek lig. Maar goed, voor één nachtje is dat nog wel te doen. En schuin slapen in de tent is geen optie, Joost ligt er per slot van rekening ook nog. En zo werd ik dus rond de klok van 02:00 uur wakker voor een sanitair bezoek, tegen zessen werd ik nog een keer wakker, en uiteindelijk ging het licht definitief aan tegen kwart voor acht. En met een lange reis naar huis was het tijd om uit de veren te gaan. 
Ik ritste de tent open waarop Joost ook wakker werd. We begonnen gelijk met het hele proces van opruimen en inpakken. Slaapzakken werden uitgehangen, matjes opgerold en kleding opgeborgen of aangetrokken. Joost had nog een voorraadje krentebollen en ik nog wat boterhammen met kaas waar ik gisteren niet aan toe gekomen was. En ondanks de "leeftijd" van de maaltijd hebben we het ons laten smaken. Tsja, je gaat minimaal op reis, dan moet je dus concessies doen aan wat je meeneemt. En een kompleet ontbijt past daar dus niet bij. Rond tienen bestegen we onze rossen weer en gingen we op weg.
De eerste kilometers legde we af met gemengde gevoelens. Waren dit de benen waarmee we gisteren zo vlot reden? Zijn dit de benen waarmee we vandaag ruim 200 kilometer moeten rijden? Moeten we met deze benen thuiskomen? Auw!!!! Maar goed, niet zeuren en doortrappen, wat mot dat mot! En zo trapten we de eerste kilometers onder onze banden door. Het zonnetje scheen lekker en zo reden we door Hindelopen, op weg naar Stavoren. Na verloop van tijd begonnen de benen toch weer te wennen aan de gedachte dat ze ook vandaag weer vol aan de bak moesten en werd er steeds minder geprotesteerd. We reden Stavoren binnen en werden geconfronteerd met (wederom) een geopende brug. Een groot aantal Skutsjes wilde de haven in/uit en dat kostte ons weer tien minuten. Toen de brug weer begaanbaar was voor het landverkeer reden we verder volgens wat ons de juiste route leek. En nog geen kilometer later reden we ons klem bij de volgende brug/sluis. Met andere woorden: nog meer vertraging, maar tijd voor koffie. Een goed kwartier later, een appelpunt en een koffie naar binnengewerkt, konden we verder. 
Via de Rooie Klif reden we naar Oudemirdum en Nijemirdum. Daar kwam ons een blauwe Quest tegemoet, laverend door het kerkvolk dat net de zondagmis gevolgd had. We groette en ik vroeg me af of ik er nog achter zou komen wie deze velonaut kon zijn. De database van Velomobiel.nl kon me later ook geen uitsluitsel geven maar op basis van een blauwe Quest uit Friesland blijft alleen Ben Wiggers over. Maar aangezien velonauten bekend staan om hun lange fietsafstanden kan hij natuurlijk best uit een andere provincie komen. Enfin, tijd voor meer kilometers. Ik had met Joost afgesproken dat we zouden proberen om nu een kilometer of 60 te rijden alvorens weer te stoppen voor een lunch. Zo passeerden we Lemmer alwaar we de LF22a verlieten en de LF20b gingen volgen. We reden langs de N712 door de Noordoostpolder en concludeerden dat dit een van de meeste doodse plekken is om te fietsen. Misschien goed om kilometers te maken of tijdritten te rijden want het asfalt is top, maar er is werkelijk NIETS te zien. Nu was dat ook niet de intentie van deze trip maar ongemerkt probeer je toch wat van de omgeving mee te krijgen. En zo reden we Urk binnen waar we ook even moesten zoeken naar de juiste route. Q284 moest zelfs even over een hekje getild worden maar uiteindelijk reden we Urk weer uit en reden we niet later de Ketelbrug op. Natuurlijk stond deze brug OPEN maar door rustig omhoog te rijden kwam ik precies op tijd bij de slagboom aan om zonder stoppen door te kunnen rijden. Heerlijk, de meest geruststellende gedachte aan brug-op fietsen is dat je aan de andere kant ook weer naar beneden mag. En daar wilde ik toch weer eens van profiteren. Met 58,5 kilometer per uur suisde ik naar beneden. Dankzij de perfecte stroomlijn van de Quest en de wind (en ongetwijfeld geholpen door het totaalgewicht van Q284 + berijder + bagage) hoefde ik bijna een kilometer niet te trappen en dan reed ik nog tegen de 30. Vaarwel Noordoostpolder, welkom Flevopolder.
We besloten de route LF20b te laten voor wat'ie was want het paadje waar we in moesten was absoluut Quest- en racefiets onwaardig. We reden op Lelystad aan en kregen en passant nog een racefietser in ons kielzog. Vanwege dode voeten kreeg ik de snelheid niet hoger dan 36 kilometer per uur, en Joost had natuurlijk weinig aan mijn zog maar de wielrenner bleef er toch lekker achter. We reden Lelystad in en volgende de bordjes Bataviastad. Mocht je denken dat het slecht gaat met de Nederlandse economie? Ga dan eens op zondag kijken bij Bataviastad... WAT EEN DRUKTE! Uiteraard hadden we behalve lunch niets nodig bij Bataviastad dus reden we er met een grote boog omheen. Uiteindelijk streken we neer bij de haven van Lelystad waar we een heerlijk pistolet Filet Americain en pistolet Zalm genoten. Het begon een beetje te betrekken en Joost besloot een vest aan te trekken, maar toen  we uiteindelijk weer op pad gingen kwam de zon weer tevoorschijn.
Wij reden langs de Oostvaardersplassen en dat schoot lekker op. Goed asfalt, windje lichtjes mee en niet veel later (een uurtje ofzo) kwamen we aan bij de A6 waar we de Flevopolder zouden verlaten en Noord-Holland zouden binnenrijden. We zouden vanaf hier de route volgen die Joost had gekregen van zijn oom Schelte van Wielervereniging Avanti. Via Nederhorst den Berg en Vreeland zouden we uiteindelijk het Amsterdam-Rijnkanaal oversteken waarna het naar huis rijden kinderspel zou worden. In Vreeland kwamen we nog een gele Quest tegen. Uiteraard is mij niet bekend wie deze velomobilist was maar dat maakte de ontmoeting niet minder leuk. Deze anekdote echter wel: Joost hoorde een Quest-toeter en zag een gele Quest van voren naderen. Later zei hij er niets van te begrijpen want ik reed toch achter hem? In eerste instantie had hij niet door dat ik niet de velomobilist die hem van voren naderde. Grappig, de vele kilometers hebben zijn geheugen toch een beetje aangetast ;-)
Eenmaal onder de A2 door reden we via Vinkeveen en Mijdrecht richting de Oude Spoorbaan die ons naar Papenveer en Ter Aar zou brengen. We begonnen in gedachten de kilometers af te tellen. Nog 20, nog 18, nog 12. Woubrugge, Hoogmade (open brug), Leiderdorp, Nog 4, nog 3, nog 4 bochten, nog 1, THUIS! We hebben het geflikt! 450 kilometer hebben we erbij getrapt, een uitdaging hebben we volbracht. Voldaan, en nog niet eens zo heel erg moe kroop ik uit de Quest en Joost daalde neer vanaf zijn Cube. Mijn jongens en Berber waren blij dat ik weer thuis was. Knuffels en kusjes kwamen mijn kant op alsof ik wekenlang weg was geweest, wat een heerlijk onthaal. Nog even nakletsen met Joost erbij die daarna naar zijn eigen (zwangere) vriendin zou gaan. En dan wil ik nog even deze kanttekening maken. Joost had pas 1200 kilometer op zijn Cube racefiets gereden en een gelijk aantal op zijn mountainbike. Als je met deze trainingsarbeid, en een langste rit ooit van 145 kilometer deze "monstertocht" volbrengt achter/naast/voor een Quest verdien je alle respect! Joost, volgende keer weer? We bedenken nog wel wat!

DST: 219,52 km
TM: 8:21:29
AVG: 26,3 km/uur
MAX: 58,5 km/uur
ODO: 9.351,0 km

3 opmerkingen:

  1. RJ, mooi en lekker smeuig verhaal! Vaak ben ik reisverslagen al na 10 regels zat maar jouw verhalen heb ik helemaal gelezen. Natuurlijk een beetje teleurgesteld dat je vlak bij ons langs kwam zonder dat we jullie konden aanmoedigen ... Verder een hele prestatie ! Marja en ik gaan hem ook doen, volgend jaar. In drie dagen, maar wel wat rustiger dan jullie.
    Gaat Joost ook nog aan een Quest? Het zaadje is vast al gelegd (en dan heb ik het niet over z'n vriendin).
    Nog veel voldane kilometers !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. lol die velotje:P ook je eigen zinnen?
    mooie stukkie heb je hier gereden!!!

    groet marcel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi RJ,
    Mijn vader heeft de smaak helemaal te pakken en binnen enkele dagen/weken komt zijn nieuwe racefiets binnen. Wat gaat de uitdaging voor 2012 worden? Een rondje ijsselmeer in 1 dag?
    Groetjes, Rens

    BeantwoordenVerwijderen