maandag 11 juli 2011

Rondje IJsselmeer 9/10 juli deel 1

DAG 1: Leiden - Workum

Na veel mailwisselingen over de meest geschikte datum, en veel vooruit schuiven is het er dan eindelijk van gekomen: De nieuwe uitdaging van Joost en ik. Twee jaar geleden deden we al eens een nachtrit Den Helder - Leiden, dwars door de duinen in het donker, de volgende uitdaging werd heb beroemde en veel besproken rondje IJsselmeer. Eens per jaar proberen we eens iets "geks" te doen. "Geks", want niet iedereen snapt de lol van het absurde aantal kilometers dat wij in hun ogen rijden. Sommige noemen het doelloos, zinloos, waardeloos, tijdverspilling, maar wij noemen het behoeftebevrediging en quality-time. Joost en ik (en natuurlijk de andere vrienden) hebben allemaal een druk leven met drukke banen, kinderen en andere "buiten-huisze" activiteiten. We waren dus blij dat we toch een datum gevonden hadden waarop het ons beide schikte en onze belevenissen lees je nu.
Zaterdagochtend rond de klok van 07:00 uur vertrok ik van huis richting Joost. Omdat de Quest "gebombardeerd" was tot bagagewagen moesten Joost z'n spulletjes nog achterin Q284 gestopt worden. Zelf had ik al mijn slaapmatje, slaapzak, tent, droge kleren, reserve/noodmateriaal en wat eten in de Quest gelegd, maar Joost moest natuurlijk ook nog wat meenemen. Aangekomen bij Joost verdween ook zijn slaapzak, slaapmatje, droge kleding, eten en kleinmateriaal in het "vooronder". Onvoorstelbaar wat je eigenlijk allemaal mee kunt sjouwen in een Quest, en dan heb ik een 26" achterwiel. Ik heb begrepen dat de bagagecapaciteit van een 20"-versie zelfs nog groter is. Links en rechts van de zitschaal had ik Joost z'n slaapmatje en mijn tentje geplaatst, dit leverde een aardige armsteun op. Verder was alles in kleine, handzame plastic zakjes verpakt waardoor het allemaal makkelijk weg te stouwen was, er kon zelfs nog meer bij, en dat terwijl de wielkast van het achterwiel nog niet eens ingedeukt werd door de bagage. Enfin, na een kopje koffie en het doorspreken van de laatste details vertrokken we tegen achten voor onze eerste etappe richting Frieslân.
We begonnen met een stukje door de nog slaperige binnenstad van Leiden richting Leiderdorp en Oud Ade. Bij die laatste kregen we weer gelijk een Déjà vu want Oud-Ade, camping Spijkerboor, was vroeger de plek waar wij voor het eerst kampeerden, zonder ouders. Nu, ruim 20 jaar later, rijden we hier weer, nog steeds bepakt en bezakt maar velen malen wijzer en grijzer ;-) op weg naar een nieuw avontuur. We passeren snel, Oud-Ade is immers niet zo groot. In Rijpwetering worden we toegejuicht door een groep jongeren en we vragen ons af: zijn deze van vandaag, of zijn deze nog van gisteren? Met andere woorden, komen deze jongelui net uit de kroeg, of gaan ze er nu al naartoe? We laten ze maar voor wat het is. Nieuwe Wetering wordt aangedaan en we draaien bij Rijpwetering de Ringvaart op richting Amsterdam. Het miezert nog steeds een beetje maar ik zit droog. Joost trapt onverstoorbaar door en samen hebben we de eerste 20 kilometers verslonden. Zo passeren we Rijsenhout en Schiphol en we draaien het Amsterdamse Bos in. Aanvankelijk wilde ik langs de bosbaan fietsen maar het werd een ritje dwars door het bos. Na het Amsterdamse Bos staken we de Amstelveenseweg over richting RAI, Amsteldijk en UVA.
Bij de UVA constateerde Joost dat de achterband lek was. En inderdaad, nadere inspectie van de achterband leverde het bewijs: een klein steentje had zich een weg gebaand door de Schwalbe Ultremo ZX. Eigenlijk zijn dit natuurlijk pure wedstrijdbanden, "ongeschikt" voor deze onderneming, maar als ik zeg dat de rest van de reis zonder verdere bandenpech afgelegd kon worden, dan zegt het toch iets over de kwaliteit van het rubber. We wisselen de binnenband, inspecteren de buitenband, monteren het achterwiel weer en vervolgen onze weg richting Durgerdam. We reden heel even fout maar al snel vonden we de Schellingwouderbrug die ons de juiste kant op bracht. Omdat de brug open stond (grrrrr. ik heb zo de pest aan pleziervaart, ik beleef er echt GEEN plezier aan) konden we ons een blik gunnen op de Zeeburgertunnel. Normaal zie je deze alleen vanaf de snelweg als je er doorheen rijdt, maar dit keer konden we 'm van een andere kant bekijken. Toen de brug eenmaal weer gesloten was (of "open" zo je wilt) en we de overkant bereikt hadden vonden we al snel de eerste bordjes van "onze" route.

En zo maakte we onze eerste kilometers door het weidse landschap van Noord Holland. Durgerdam, Monnickendam, Volendam... ho, tijd voor koffie! Alhoewel, koffie, eerst moest ik in mijn Quest poseren voor allerhande toeristen die nog nooit zoiets gezien hadden. Binnenkort ben ik dus in menig fotoalbum te bewonderen in Japan, China, Suriname, Duitsland, Engeland en waarschijnlijk in nog meer landen waarvan ik de naam niet weet. Erg leuk, maar het leverde Joost een minderwaardigheidscomplex op ;-) Na een stevige, goed belegde Uitsmijter ham-kaas en twee frisse Coca-Cola's trokken we verder richting Hoorn en Schellinkhout.
Op de dijk richting Hoorn spotte Joost in de verte een geel/oranje stipje en al gauw concludeerde hij dat het een velomobiel moest zijn. Hij moedige mij aan om "ervoor te gaan" en dus ging de gaskraan open, op naar de mysterieuze Quest/Strada of Mango. Enkele kilometers lang lag de snelheid rond de 45 kilometer per uur, en langzaam kwam ik wel iets dichterbij. Ik realiseerde me echter ook dat Joost en ik met z'n tweeën deze trip ondernemen en dat het niet zo leuk is om zo ver vooruit te rijden. Ik besloot de strijd te staken en te wachten op mijn fietsmaat van dit weekend. Weer bij elkaar filosofeerden we over welk type velomobiel het nu eigenlijk was. Hoewel het van afstand natuurlijk moeilijk te zien is vonden we beide dat de voorwielen wel erg ver naar buiten stonden. De Quest werd daardoor uitgesloten. Blijft over dat het dus een Strada of een Mango geweest moest zijn. Dus: Wie reed er zaterdag 9 juli omstreeks 14:00 uur over de IJsselmeerdijk richting Hoorn???
In Hoorn raakte we even het pad bijster als gevolg van marktdag (of gewoon een drukke zaterdag) en een wegopbreking maar al snel vonden we de juiste om route, en zo kwamen we langs Van den Bergh windsurfing. Voor Velonauten beter bekend als de producent van de "Wim Schermer racekappen" maar voor Joost natuurlijk bekend van het surfen. We zijn niet langsgeweest omdat het niet in onze agenda past, maar tegen de tijd dat ik mijn racekap ga bestellen bij Wim weet ik wel waar ik het moois kan ophalen. 
We reden door naar Schellinkhout om daar een kennis van Joost even te begroeten nu we er toch praktisch langskwamen. Helaas bleek André niet thuis en hebben we als bewijs een foto gemaakt die Joost hem zal opsturen. André als je dit leest, volgende keer beter! We reden verder richting de Zuiderdijk, maar deze bleek (zoals ik al wist, maar we waren toch eigenwijs) gesloten. Dus terug door Schellinkhout richting de N506 en Venhuizen. Hier bleek dit weekend het Nederlands Kampioenschap wielrennen te worden gehouden. Volgens mij waren dit de junioren maar er stonden toch een paar flinke volgauto's, er werd warmgereden op de Tacxen en er werd ook daadwerkelijk gereden. We verlieten het dorp omdat we geen tijd hadden om hier lang bij stil te staan en even later staken we het parcours over richting Bovenkarspel, Enkhuizen, Andijk, Wervershoof en Medemblik. Hier werden we even opgehouden door (wederom) een geopende burg maar al snel reden we op de Zuiderdijkweg richting Den Oever, op naar de Afsluitdijk. Hier hadden we beide enorm naar uitgekeken omdat we de wind in de rug zouden hebben op de Afsluitdijk. Na het Robbenoordbus hebben we nog even een visje gegeten vóór de Afsluidijk alvorens de oversteek te wagen.
Het visje werd nog even weggespoeld met een lekkere koude Cola waarna we weer op/in de fiets stapten om te starten aan het huzarenstukje van de rit: De Afsluitdijk. Maar niet voordat we eerst weer opgehouden werden door een geopende burg (had ik al gezegd dat ik een pesthekel heb aan pleziervaart???). Nadat de slagbomen omhoog waren gegaan ging het gas erop. Al gauw reden we tegen de 50 kilometer per uur en Joost ging voor een nieuw record. Even later werd door hem de 63 kilometer per uur genoteerd op de teller, ik perste er nog net een 64-er uit. Halverwege de dijk, na Breezanddijk ondernamen we nog een poging en daarbij lukte het mij om de 66 kilometer per uur op de klok te krijgen. Met een bagagepunt gevuld met kampeerspullen ben ik daar best tevreden over! Uiteindelijk deden we een kleine drie kwartier over de afsluitdijk, een "prestatie" waar we beide best tevreden over waren aangezien we er op dat moment al bijna 200 kilometer op hadden zitten.
De laatste kilometers van onze eerste fietsdag gingen een stuk gezapiger, rustig poekelend rond de 28 kilometer per uur door Makkum en Gaast, richting Workum, het eindpunt van deze etappe. Rond half zeven kwamen we aan op camping Sudersé alwaar de beheerder een bordje had opgehangen: "Receptie geopend van 20:00 tot 20:30. Nieuwe gasten, zoek maar een mooi plekje!" Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten zullen we maar zeggen. Het tentje werd opgezet, de slaapspullen geïnstalleerd, we friste ons op in het toiletgebouw en gingen voor een heerlijk en eerlijk verdiende maaltijd terug naar Workum. En om eerlijk te zien, de kilometers van de camping naar Workum en terug vielen het zwaarst. Joost zonder zeem weer op zijn keiharde racezadel, en ik weer in die halve "foetushouding" in de Quest gekropen. Nee, dit waren niet de makkelijkste kilometers, maar met het uitzicht op lekker eten wel een van de meest waardevolle. Morgen crossen we weer verder, maar dan gaan we weer richting het drukke westen. Voor nu is het een mooie eerste dag geweest! STATS!!!!!

DST: 234,02 km
TM: 8:20:18
AVG: 28,0 km/uur
MAX: 66,0 km/uur
ODO: 9.126,4 km

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen