woensdag 31 augustus 2011

Nieuwe route tussen Alphen aan den Rijn en Bodegraven

Een poos geleden had ik al eens aangegeven dat ik een andere route rij tussen Alphen aan den Rijn en Bodegraven. Dit om een aantal rotondes en zijstraten te vermijden en zodoende makkelijker kan doorrijden. Nu was eindelijk het weer goed genoeg om de camera weer eens op de neus van de Quest te plakken en het beloofde filmpje te schieten. Het filmpje start op de brug over het spoor Alphen aan den Rijn - Utrecht en loopt door tot een paar honderd meter voor Bodegraven (waar ik met 50 km/uur binnen reed....)
En passant ook nog even een stukje AIS (Auto-inhaal-syndroom) bij 5:45... Ik had 'm al langer op de korrel en uiteindelijk gaf hij zich gewonnen ;-)




Een stuk verder, in De Meern ziet de lucht boven Utrecht er nogal dreigend uit. Ik hoop natuurlijk dat het droog blijft. Ook hier film ik nog een stukje door tot ik parallel aan het Amsterdam-Rijnkanaal Kanaleneiland in rij. Het leuke is dat ik op dit deel van de route veel scholieren tegenkom. Een greep uit de opmerkingen:

  • "Hey, jou zag ik gisteren ook fietsen" (ze hebben door dat het een fiets is...)
  • "Wow, wat kost die fiets?" (geen tijd om te antwoorden, ik was al te ver weg)
  • "Kapot cool man!" (is hier sprake van een generatiekloof, wij zeiden gewoon "gaaf...")
Op de Rooseveltlaan in Kanaleneiland is het altijd leuk om de reacties te horen van de buiten spelende kinderen die veelal graag een stukje in de Quest willen rijden. En laat ik daar nu net geen tijd voor hebben, geen zin in hebben. Geheel droog kom ik toch op werk aan.




Verder heb ik gemerkt dat er wat onderhoud aan zit te komen. De ketting is op, er is een spaak gebroken in het rechter voorwiel, de achterband heeft ook zijn langst tijd gehad en de achtervering maakt een rammelend geluid. Ook zit er een hinderlijke tik in het achterwiel, waarschijnlijk een lager versleten.... Komt tijd, komt...... nieuwe onderdelen! Eerdaags dus terug te vinden in het tabblad "Kosten/onderhoud"

Uiteindelijk sluit ik met deze woon-werkcyclus de maand augustus af met een maandkilometrage van 1.559 kilometer. Dit staat natuurlijk in schril contrast met wat de ROAM-ers gereden hebben in 26 dagen, of het Noord-Hollandse gezelschap dat even heen en weer naar de bron van de Maas is gereden, maar persoonlijk ben ik met deze score dik tevreden. Immers, 13 keer woon-werkverkeer met de fiets scheelt € 130,= aan treinkosten of € 170,= aan brandstof met de auto (en dan heb ik het nog niet over onderhoud, houderschapsbelasting, verzekering en afschrijving). En dan heb ik het nog niet eens over de besparing op CO2-uitstoot. Per saldo dus een mooie gedachte!

dinsdag 30 augustus 2011

Everytrail GPS-log van woon-werkroute

Zoals ik al in mijn vorige bericht schreef heb ik gisteren met mijn iPhone de route van werk naar huis getracked. De route is terug te vinden op de site van Everytrail. Ik ben benieuwd waar jullie woon-werkroute de mijne doorkruist....

maandag 29 augustus 2011

3 tellers, 3 standen

Vandaag op de terugweg heb ik eens gekeken of ik er achter kan komen waar de afwijking zit in de twee tellers die ik gebruik in mijn Quest. Op de linker wielkast huist de standaard CatEye-teller, op de rechter wielkast huist mijn Polar CS400 fietscomputer/cadansmeter/hartslagmeter. Beide tellers staan ingesteld op de wielomtrek, passend bij de F-lite's: 160cm. De sensor voor de CatEye zit standaard in het linkerwiel, de sensor voor de Polar is draadloos en zit in het rechterwiel. Beide tellers zijn gereset vóór vertrek en hebben een auto-start/stopfunctie. Beide voorbanden staan op dezelfde bandenspanning: 5,0 bar en gaan beide inmiddels 1.620 km mee. Als referentie gebruik ik mijn iPhone met tracking-app Everytrail, ervan uitgaande dat een GPS-track de meest nauwkeurige afstandsbepaling geeft.
En zo vertrok ik rond de klok van 14:00 uur uit Utrecht, richting Leiden. De benen hadden er niet veel zin in dus ik besloot al gauw om er een lekker relaxed tochtje van te maken. Over het ritje zelf kan ik eigenlijk niet zoveel bijzonders vertellen, het is altijd dezelfde route met altijd dezelfde bochten, rechte stukken, verkeerslichten, bruggen en tunneltjes.
Thuisgekomen heb ik alle tellers uitgezet en achter in de tuin gelijk aan het vergelijken geslagen en ik kwam tot de volgende cijfers:

CatEye: 59,15 km
Polar: 59,0 km
iPhone: 59,76 km

Blijkbaar is er dus ergens sprake van een forse afwijking, maar waar wordt die afwijking door veroorzaakt? Dat er een afwijking is tussen de GPS-track en de "analoge" opname van de fietscomputer, daar kan ik nog wel iets bij voorstellen. Immers, de bandenomtrek is handmatig opgemeten, en ongetwijfeld zeer nauwkeurig, maar het in en blijft mensenwerk. Maar of dit nu echt een sluitende conclusie oplevert, daar ga ik maar even niet van uit. Maar dat het linkerwiel en het rechterwiel 150 meter verschillen is toch wat aan de ruimte kant, zoveel rechtse bochten heb ik nu ook weer niet gehad. Dit kan alleen verklaard worden door het feit dat links en rechts een ander type, en ander merk tellertje is. De ene teller zal iets sneller opstarten dan de andere. Morgen zal ik er nog eens wat dieper induiken, voor nu brei ik er een eind aan!

woensdag 24 augustus 2011

Je hebt van die dagen, dan klopt (bijna) alles...

Niets wordt aan het toeval overgelaten. De banden zijn op spanning, Q284 is gewassen, de energievoorraad is op pijl, het humeur is goed, de spiegels staan goed, de wind staat goed (theoretisch tegen), het verkeer is er niet, de bochten lopen lekker (buiten-binnen-buiten), de gekozen versnellingen na de bocht zijn goed. En dan kan het zomaar gebeuren dat ik op een doordeweekse avond na een dienst van 8:30 uur en heerlijke tijd neerzet.... Helaas geen record, daarvoor had ik nog een stukje sneller moeten rijden, maar toch, een gemiddelde snelheid van 37,1 km/uur is niet misselijk. De laatste 2 kilometer kon ik zelfs nog in een "duel" met een automobilist een 54-er eruit persen. Vooral leuk omdat de bestuurder in kwestie flink in de ankers moest om niet onbedoeld de staatskas te spekken. ;-)
Morgen maar weer "rustig aan" naar Utrecht....

Oh ja, statistieken van de ritten vind je tegenwoordig in het tabblad "Rittenstaat".

woensdag 17 augustus 2011

Dag van de dagbladbezorger, en Quest logeert in Utrecht

Ondanks dat ik gisteren ook met de fiets naar Utrecht ben geweest besluit ik het vandaag weer te doen. Er staat een redelijke wind die maar niet lijkt te weten uit welke hoek hij moet waaien. Met regelmaat voelt de wind als "tegen" terwijl de voorspellingen "mee" zijn, en andersom. Toch mag dat de pret niet drukken want ik zit weer lekker buiten met mijn neus in de frisse wind te genieten van ontwakend Nederland. Maar naast de koeien, schapen, paarden en pluimvee is er nog een heel ander ras 's-ochtends vroeg in rep en roer: de dagbladbezorger....
De dagbladbezorger is iemand die 25 jaar geleden dag in dag uit op een stevige dienstfiets het papieren nieuws van de dag ervoor door een rechthoekige opening in of naast de deur deed glijden. Door weer en wind, dus het kon weleens gebeuren dat je een natte krant had, of dat de krant iets later was als gevolg van een lekker band of iets dergelijks. Maar na de "fietsdagbladbezorger" kwam de gemotoriseerde variant. Met Puch of Tomos onder de kont brachten de bezorgers de kranten een stuk sneller rond dan voorheen, een voordeel voor de bezorger! En een voordeel voor de ontvanger die altijd precies kon horen dat de krant er was. Wie kent het niet, het karakteristieke geluid van een voor de deur stoppende Tomos, een klepperende brievenbus, en een wegrijdende Tomos. Vreselijk irritant, hebben die gasten geen idee hoeveel overlast ze bezorgen naast de krant?
Maar vanochtend kwam ik een nieuw soort bezorger tegen: de autokrantenbezorger... De eerste kwam ik tegen op de Oud-Steekterweg. Zich niet bewust van het feit dat hij rond dit tijdstip echt niet de enige op de weg is gooit hij te pas en te onpas zijn portier open om half hangend uit de auto de krant in de brievenbus te laten glijden. Niet omkijkend bij het wegrijden en een middelvinger mijn richting op als ik hem passeer (raar, nu ziet hij mij ineens wel...)
De tweede autokrantenbezorger kom ik tegen op de Weijland tussen Bodegraven en Nieuwerbrug. Deze krantenbezorger bezorgt zijn kranten ook vanuit de auto, maar dan door het raam. Hij rijdt tegen de richting in over het vrijliggende fietspad met groot licht aan. Lekker, als Velomobilist, we zitten al laag, en dan ook nog vol in het licht... Was ik even blij dat ik op de rijbaan reed, en niet op het fietspad, ik had er mooi geen last aan.
De derde krantenbezorger vond het nodig om mij op het laatste moment binnen de bebouwde kom van Woerden in te halen om vervolgens voor mij te duiken en vol in de ankers te gaan om zijn brievenbus te halen. Ik heb me er maar niet druk om gemaakt en gehoopt dat hij een keer een stevige lantaarnpaal op zijn pad tegenkomt.
Maar de vierde bezorger spande echt de kroon. Over het gras, langs de slootkant wist hij zonder uitstappen zijn brievenbussen te bereiken. Vanuit de warmte van zijn auto, gecombineerd met een lekker stukje muziek is het natuurlijk zeer comfortabel werken. Je begrijpt, ik heb het niet zo op krantenbezorgers.... En het mooie van dit verhaal? Ik kom alleen krantenbezorgers tegen als mijn dienst 's-ochtends om 06:00 begint. En die dienst heb ik gelukkig niet zo vaak ;-)

Iedereen kent dat gevoel wel: klaar met werk en het is tijd om naar
huis te gaan. De wil zegt "ja" maar het lijf zegt "nee". Wat doe je
dan? Geen idee, maar ik heb mijn Quest vastgeketend aan een fietsenrek
en ben lekker met de trein naar huis gegaan. Morgen kan ik weer met de
trein naar werk en morgenmiddag weer met de Quest naar huis.

maandag 15 augustus 2011

Twee nieuwe filmpjes van woon-werkverkeer

Vorige week heb ik op donderdag de moeite genomen om enkele filmpjes te schieten. 2 daarvan heb ik inmiddels ge-upload naar YouTube en zijn hier te zien.
Het eerste filmpje is het stuk door Kanaleneiland in Utrecht. Vaak zijn er veel kinderen op straat die roepen of ze ook een rondje mogen, of hoe hard mijn fiets wel gaat. Meestal lach ik gewoon vriendelijk en fiets ik gewoon door. Ik passeer het Amsterdam-Rijnkanaal en volg mijn weg over de Rijksstraatweg richting de Meern.


Het tweede filmpje is een registratie van veruit het mooiste deel van mijn woon-werkroute. Het stuk tussen Harmelen en Woerden rij ik via Geestdorp, een nagenoeg autovrij deel met een paar mooie bochten die met 40+ km/uur genomen kunnen worden. Geniet ervan!


zaterdag 13 augustus 2011

Eerste lekke band Q284, F-lite, DocBlue

Donderdagochtend vertrok ik weer in alle vroegte voor een nieuwe werkdag in Utrecht. Woensdag was ik ook al met de fiets naar Utrecht gereden en mijn benen waren beduidend zwaar van de dag ervoor. Van enig herstel was natuurlijk geen sprake maar toch besloot ik de fiets te nemen. Het was immers goed fietsweer en mijn hoofd was er mentaal klaar voor. Ik had ook met mijn collega mee kunnen rijden maar dan had ik een half uur eerder met haar mee moeten rijden, en zij had aan het einde van haar dienst nog een half uur op mij moeten wachten. Je ziet, redenen genoeg om toch de fiets te pakken.
Hoewel mijn hoofd helemaal klaar was voor het fietsen werd al snel duidelijk dat het een rustig ritje zou worden naar Utrecht. Het ging voor de wind Leiden uit en via het Molenpad naar de N11. Daar kon ik de snelheid op een "rustige" 40 km/uur houden bij een hartslag van 140. Na het kruisen van de Gemeneweg tussen Hazerswoude Rijndijk en Hazerswoude Dorp begon mijn linker voorband te "floppen" en binnen enkele meters was duidelijk dat de eerste lekke band van 2011 een feit was. Daar stond ik dan, in het donker in Spookverlaat, hoe toepasselijk. Snel uitgestapt en de Quest op z'n rechterflank in het gras gelegd. Met mijn hoofdlampje op zocht ik naar het materiaal dat ik nodig had. Bandenlichters horen daar overigens niet bij (!) want de F-lite's kun je in lege toestand zo van de velg af tillen. Zin om een nieuwe binnenband te steken had ik eigenlijk niet want ik had ook mijn flesje Schwalbe DocBlue bij me.
En gedreven door nieuwsgierigheid heb ik het halve flesje leeg geknepen in mijn binnenband. Daarna een beetje lucht erbij en de band goed rondzwenken zoals beschreven staat in de gebruiksaanwijzing. Het steentje dat zich een weg gebaand had door het loopvlak van de F-lite had ik snel gevonden en vakkundig en met chirurgische precisie verwijderd. Altijd als een steentje of een stukje glas helemaal door de band is gegaan plak ik een stukje DucTape aan de binnenzijde van de band, zo ook nu. Daarna alles weer netjes gemonteerd en begonnen met het oppompen van de band. Omdat ik een minipompje gebruik kost dat wel even wat tijd maar ik heb de band uiteindelijk op een goede spanning volgekregen. Af en toe moest ik het wiel wel even een slingertje geven omdat de DocBlue het gaatje nog niet helemaal had kunnen dichten, maar een keer zwenken bleek al genoeg om het gesis uit de band te doen stoppen.
Vol verwachting reed ik voorzichtig weer verder en wonder boven wonder bleef de band vol. Missie geslaagd, al moet ik wel zeggen dat ik het de eerste paar kilometers iets rustiger aan heb gedaan omdat het vertrouwen nog moest groeien. De rest van de rit ging verder als vanouds zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Het is en blijft een verschrikkelijk mooie route dit ik kan rijden tussen Woerden en Harmelen, gisteren heb ik er zelfs wat opnamen van gemaakt, ik zal ze eerdaags online zetten.
Door het oponthoud als gevolg van de lekke band kwam ik wat later dan normaal aan op werk, maar nog steeds ruim op rijd om me te kunnen opfrissen en omkleden.
Over de rit naar huis kan ik kort zijn. Mijn benen vonden het een goed idee om mij te laten voelen wat drie dagen forensen tussen Leiden en Utrecht met ze gedaan heeft. Ze gaven geen thuis en ik heb dan ook alle tijd genomen, ook om eens lekker van de natuur te genieten (voor zover dat kan). Geen toptijden, maar wel weer 120 kilometer gescoord, en een hoop geld aan benzine uitgespaard....

Heenweg:
DST: 59,77
TM: 1:42:11
AVG: 35,0
MX: 45,5
ODO: 10.860 km

Terugweg:
DST: 59,67
TM: 1:47:28
AVG: 33,3
MX: 49,0
ODO: 10.920 km

woensdag 10 augustus 2011

F-lite's, snelheid omhoog, tijd omlaag

Gisteren ben ik weer in de fiets naar werk geweest (zoals meestal drie tot vier keer per week). Het was een mooie, koele middag met af en toe een spatje regen. Als ik mijn cap opdeed stopte het weer abrupt met druppelen alsof de goden met me spotte. De wind was volle bak mee, en dus op sommige stukken ook volle bak van opzij. Aangezien het hard waaide was dat laatste goed voelbaar. Zeker bij snelheden boven de 50 kilometer per uur gaf dit een onzeker gevoel in het stuur.
Ik heb nu een aantal honderden kilometers gereden met de F-lite's en ik blijf met nog steeds verbazen over hoeveel verschil banden kunnen maken op het rijgedrag, bochtengedrag en snelheid. Gewoon rechtdoor rollen de banden zo ongelofelijk licht dat je je afvraagt of de banden überhaupt contact maken met de weg. Doordat de F-lite's zo soepel zijn worden kleine oneffenheden nauwelijks doorgegeven naar  de rest van de Quest. Wat wel doorgegeven wordt is een duidelijk hoorbaar "gezoem". De banden maken duidelijk meer geluid, mogelijk veroorzaakt door het grotere volume dat als een soort klankkast gaat functioneren. Het gezoem is absoluut niet hinderlijk en geeft zelfs een extra dimensie aan het rijden, het geeft meer gevoel van snelheid. Verder is een bijkomend voordeel dat de hoogte van de band meer bodemvrijheid geeft. Drempeltjes kunnen nu nog iets vlotter genomen worden en de neus duikt minder snel op de grond. Ook mijn voeten raken minder snel de grond. Mijn maat 45 had bij de vorige banden (Vredestein Perfect Moirre 35mm) de neiging om van tijd tot tijd met de hielen de grond te kussen, ook dat is met de nieuwe F-lite's verleden tijd. De F-lite's zetten de Quest ruim anderhalve centimeter hoger op z'n (veer)poten. Het gevolg hiervan is ook dat het zicht op de weg een klein stukje minder is geworden, maar met mijn lengte is dat nog steeds geen probleem. Estetisch ziet de Quest er nu ook een stuk evenwichtiger uit. Al met al ben ik meer dan dik tevreden met de banden. Mochten er nieuwe ontwikkelingen zijn met bretrekking tot de F-lite's dan lees je dat hier.....
Maar goed, snelle banden en wind in de rug is natuurlijk goed voor een recordpoging. De snelheid had ik gelijk lekker opgevoerd en ik reed constant ruim boven de 40 kilometer per uur bij een gemiddelde hartslag rond de 150. Een mooi stuk asfalt om lekker te knallen ligt tussen Bodegraven en Woerden, met tussendoor nog een passage door Nieuwerbrug. Na Nieuwerbrug kom ik langs een kaashandel waar de heren altijd buiten zitten te lunchen. Inmiddels kennen ze met wel en terwijl ik met ruim 53 kilometer per uur langs kom suizen gaan de duimen weer omhoog. Helaas ligt de kaasfabriek in een lange doordraaier naar links, en de wind komt ook van links. Zwaaien bij deze snelheid met zijwind leek mij even niet verstandig. Ook na Harmelen richting de Meern weet ik de snelheid langs de Oude Rijn lekker op te voeren tot boven de 50 kilometer per uur. Helaas vormt de Meern altijd een bron van vertraging door verkeerslichten en drempels. Uiteindelijk kom ik toch weer geheel ongeschonden de Meern en Kanaleneiland door en stop ik mijn Quest met rokende banden voor de deur van mijn werk in een tijd van 1:35:18, 1 minuut en 11 seconden sneller dan de laatste beste tijd... Niet verkeerd, die gewenste anderhalf uur hoop ik nog voor het einde van het jaar te halen.

Heenweg:
DST: 59,54
TM: 1:35:18
AVG: 37,5
MX: 54,5
ODO: 10.618 km

Terugweg:
DST: 62,61
TM: 1:46:17
AVG: 35,3
MX: 49,5
ODO: 10.681 km


zaterdag 6 augustus 2011

Twee dagen woon-werkverkeer en weer een nieuw record

Vandaag even geen inspiratie om een leuk stukje te typen. Veel bijzonders is er ook niet voorgevallen behalve dan dat ik mijn woon-werkroute een klein beetje veranderd heb. In plaats van de Steekterweg te volgen richting Zwammerdam kies ik nu voor de Kortsteekterweg (andere kant van het water). Netto scheelt het enkele tientallen meters, maar de mogelijkheid om lekker door te trappen is vele malen groter. De route over de Steekterweg kent twee rotondes, 1 onoverzichtelijke oversteek en een route door het dorp over klinkertjes en met drempels. En natuurlijk niet te vergeten alle uitritten van boeren-erven en bedrijventerreinen. De route over de Kortsteekterweg kent eigenlijk alleen maar uitritten van boeren-erven terwijl aan de andere kant van het water de Oude Rijn stroomt. Alleen het slingertje over de brug om van de Steekterweg naar de Kortsteekterweg te komen levert nog enig oponthoud op.
Dit vraagt natuurlijk om een filmpje, maar daar zullen jullie nog even op moeten wachten. Als het weer meezit zal ik dat filmpje maandag even schieten, dan heb ik weer late dienst in Utrecht. Oh, en passant nog even een nieuwe snelste tijd gereden op woensdagnacht, terug naar huis. Wederom anderhalve minuut van mijn beste tijd af. Dat betekend dat de gewenste anderhalf uur aardig in de buurt komt. Het record is nu dus 1 uur 36 minuten en 29 seconden.

Woensdag 3 augustus 2011

Heenweg:
DST: 59,88
TM: 1:42:34
AVG: 35,0
MX: 55,0
ODO: 10.380 km

Terugweg:
DST: 59,29
TM: 1:36:29
AVG: 36,8
MX: 47,0
ODO: 10.439 km

Donderdag 4 augustus 2011

Heenweg:
DST: 59,81
TM: 1:38:08
AVG: 36,5
MX: 54,5
ODO: 10.500 km

Terugweg:
DST: 59,33 km
TM: 1:42:22
AVG: 34,7 km/uur
MX: 45 km/uur
ODO: 10.559 km