donderdag 29 september 2011

Wat maakt een woon-werkrit nu echt sneller

Om te beginnen met het uitleggen wat nu eigenlijk een woon-werkrit echt sneller maakt moet ik eigenlijk omgekeerd redeneren. Waarom? Omdat het voordeel van een situatie vaak onopgemerkt voorbij gaat terwijl vertraging direct meetbaar is. Dus wat maakt nu mijn woon-werkrit langzamer. Die vraag is redelijk makkelijk te beantwoorden:

  • Verkeerslichten (waar je niet door rood doorheen kunt)
  • Dove scholieren drie breed op het fietspad (terwijl je ruim op tijd aangeeft dat je eraan komt met 45 km/uur)
  • Paarden op het fietspad (alle respect voor ruiters, zij willen ook graag rijden net als ik, MAAR DAN NIET TEGELIJKERTIJD MET MIJ GRAAG...)
  • Zondagsrijders (geloof me, ze bestaan ECHT)
  • Wegopbrekingen (kunnen ze het onderhoud aan de weg niet uitvoeren als ik vakantie heb?)
  • Open bruggen (geloof me, een open brug om 23:50, dat is toch niet nodig?)
En als je dat alles meemaakt op een ritje naar werk, dan komt de gemiddelde snelheid echt niet best uit de verf. Zo kwam ik vandaag maar tot een "miezerige" 35,5 km/uur gemiddeld. De terugrit daarentegen.....
  • Geen verkeerslichten (van betekenis)
  • Geen dove scholieren (uberhaupt "geen" fietsers)
  • Geen paarden (die staan op stal)
  • Geen zondagsrijders (gezien)
  • Helaas wel wegopbrekingen (Heren, mijn vakantie is van 23 oktober tot en met 13 november, leeft u uit)
  • Helaas wel een open brug (23:50, Alphen aan den Rijn)
Tel daarbij op dat sommige rotondes bijna rechtdoor overgestoken kunnen worden (zodra je 'm tegen de richting in rijd), een paar flinke Hollandsche turbodijen, een flinke dosis moed en de wil om er eens lekker aan te gaan sleuren en dan kom je uit op........ 38,2 km/uur gemiddeld!!! Inderdaad, een nieuw record. En dan rij ik dus nog op mijn "oude" velgen. De nieuwe voorwielen zijn bijna klaar, en dan komt er nog een nieuwe 26" velg uit Duitsland eerdaags. Dat moet garant staan voor minder rolweerstand, en dus een hogere snelheid.. Ik ben serieus benieuwd of de 1:30:00 dit jaar nog gaat sneuvelen. Daarvoor moet elke kilometer ongeveer 2,5 seconde sneller. Dat lijkt niet veel maar geloof me, ik heb nu al moeite om een halve seconde per kilometer sneller te rijden. Waarschijnlijk is het ook een kwestie van wachten op de juiste omstandigheden. Voorlopig staat de tijd: 1:32:47!

zondag 25 september 2011

Project nieuwe voorwielen

Wim Schermer schrijft over de voordelen van de bredere velgen voor "dikke" banden. Een van de voordelen is de verminderde rolweerstand. En hij mailde mij eens dat 50mm banden zoals de F-lite op 25mm brede velgen al gauw een voordeel van 15% oplevert. Mijn velgen hebben een buitenmaat van 33mm en een velgbedbreedte van 28mm. Maar zelfs als dat meer voordeel dan 15% oplevert, met 15% voordeel ben ik al tevreden.

De velgen heb ik uit een Trek crossfiets gehaald, stevige aluminium velgen, 36 gaats, en een spokehole-offset van 6mm. De naven zijn Sturmey Archer 90mm trommelremmen, in Velomobielland bekend en geroemd. De spaken (Sapim Strong 179mm) bestelde ik bij Kees van Hattem's Velomobielgarage-Noord en had ik de volgende dag al in huis, super-service!!!

Zaterdagmiddag ben ik begonnen met het inspaken van het eerste wiel. De werkbank lekker in het zonnetje gezet en de wielrichter erop gemonteerd. Daarna de naaf en de velg erin. Spaken, spaken, spaken en telkens een stukje verder aandraaien. In combinatie met de ParkTool Spoke Tension Meter was het een redelijk "straight forward" klusje en het wiel is nagenoeg kaarsrecht zonder hoogteslag. Een breed BBB velglint gemonteerd en de F-lite en een nieuwe binnenband getracht te centreren op de velg. Dat laatste was een zware dobber maar na het gebruik van een flinke scheut zeepsop en doorpompen tot 6 bar zorgde ervoor de de band op z'n plek plopte. En toen zag ik het pas: Wat een dikke banden die F-lite's!!! De resultaten van het werk zijn in de onderstaande afbeeldingen terug te zien. Het tweede wiel is morgen over overmorgen aan de beurt waarna de wielen een definitieve plek in de Quest krijgen. I'll keep you posted!

05 Velgen in de grijze grondlak01 Velgen in de zinkspray02 Velgen in de zinkspray03 Velgen in de zinkspray04 Velgen in de grijze grondlak06 Velgen in de grijze grondlak
07 Eerste voorwiel klaar08 Eerste voorwiel klaar09 Eerste voorwiel klaar10 Eerste voorwiel klaar


dinsdag 20 september 2011

UPDATED: Lekke band 3

Waarmee ik gisteravond nog de "sterren van de hemel" reed, staat nu zo plat als een dubbeltje voor de deur. Linksvoor (voorheen rechtsvoor) heeft de pijp aan Maarten gegeven. Morgen maar even een beetje dichtingsvloeistof erin en oppompen maar nadat ik de boosdoener gevonden heb. Totaalstand van lekke banden komt met deze erbij op 3.

01 F-lite lek, linksvoor, 20-09-201102 F-lite lek, linksvoor, 20-09-201103 F-lite lek, linksvoor, 20-09-2011








Vanochtend bij het bekijken van de lekke linker voorband bleek de schade ernstiger dan gedacht. De wang van de F-lite is door frictie met de rand van de wielkast afgesleten en door de druk in de binnenband open geknapt. Godzijdank is dit gebeurt terwijl de fiets voor de deur stil stond, ik moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren als dit onder het rijden was gebeurd. Deze F-lite heeft helaas niet zijn volledige levensduur kunnen halen en is voortijdig overleden. Een enkeltje Kliko waren de laatste meters die hij mocht afleggen. Deze F-lite heeft slechts 2500 kilometer mogen genieten van asfalt, klinkers, regen, zand, uitwerpselen van diverse pluimage, glas en nog meer troep. Maar gedurende die korte levensduur heeft hij mij wel naar diverse records gereden. R.I.P. F-lite, je was een kanjer!
Inmiddels is er een nieuwe F-lite gemonteerd en moet ik nodig Kees van Hattem bellen voor een nieuwe bestelling. Misschien moet ik er wel gewoon een retourtje Heerhugowaard aan koppelen... Story to be continued.....

Nieuwe poll op mijn blog

Ik heb weer een nieuwe poll op mijn weblog geplaatst. Ik ben er in deze poll uitgegaan van een 42-tands kettingwiel vóór, en een 11-tands kransje achter. Ben jij een uitzonderingsgeval met een Rohloffnaaf, of een enkel kettingwiel vóór, dan geldt deze poll niet voor jou (sorry....)

Wederom een rit waarin alles klopte...

Zoals jullie misschien weten ben ik een van die idioten die 3 tot 4 keer per week op de fiets naar werk gaat. Nu zul je denken: "Wat is daar idioot aan? Ik fiets ook naar werk." Wel, mijn woon-werkafstand bedraagt enkele reis 60 kilometer. Dat betekend 360 tot 480 kilometer fietsen per week. En altijd dezelfde route, een klein slingertje daar gelaten. Meestal ligt mij kruissnelheid rond de 42 kilometer per uur, maar vandaag was dat anders.
Eerder schreef ik al dat om een toptijd te rijden alles moet kloppen. En zo zal dat vandaag ook zo zijn geweest. De banden had ik bij wijze van proef op 5.4 bar gezet, de ketting was gesmeerd, ik had 4 dagen niet gefietst, het  zonnetje scheen (heen) en de lucht was onbewolkt (terug). Kortom, alle ingrediënten voor weer eens lekker beuken waren aanwezig. Op de heenweg had ik nog wat last van verkeer, scholieren, zondagsrijders etc, maar toch perste ik er een goede 1:35:17 uit. Lang niet gek, de rit was wind mee en deze tijd was slechts een minuut langzamer dat mijn snelste tijd tot toen. Ik was er erg content mee.
De terugrit begon lekker, ik reed vlot Utrecht uit en de snelheid zat er gelijk goed in. Verkeerslichten waren mij gunstig gezind en van overig verkeer was nauwelijks sprake. Het voelde allemaal goed. De snelheid lag continu rond de 44-45 kilometer per uur. En hoewel ik misschien nog wel wat harder had gekund wilde ik niet forceren. Tot Alphen aan den Rijn ging het uitstekend, de Oud-Steekterweg legde ik ook weer in een toptijd af. Maar na Alphen aan den Rijn, richting Spookverlaat, daar ligt meestal mijn dip. Vaak blijf ik dan hangen op het zevende kransje achter en wil de snelheid niet verder dan 37-38 kilometer per uur. Hier besloot ik eens flink door te trekken en vlot naar het negende kransje te schakelen. En het heeft zich terugbetaald. Flink duwen tegen en trekken aan de pedalen zorgde voor snelheden die ik hier normaal gesproken niet rijd. Ook hier liep de snelheid weer op naar 44-45 kilometer per uur (nog steeds op 42-11).
Uiteindelijk reed ik Leiden binnen bij de Lammenschansbrug. Meestal is het vanaf hier nog 7 minuten maar de teller stond al op 1:27 uur. Ik moest er dus nog even hard tegenaan om een toptijd neer te zetten. En thuis aangekomen bleek dat gelukt! 1:33:22, een nieuwe toptijd voor mijn woon-werkverkeer. De marges worden steeds kleiner, maar ik hoop voor het einde van het jaar toch een keer de 1:30 aan te tikken. Misschien een keertje EPO proberen? ;-)

maandag 12 september 2011

Uitslag poll

In de maand augustus had ik een poll op mijn weblog staan. de vraag was:

ALS DE SNELSTE VELOMOBIELEN (QUEST, MILAN, WAW EN EVO-R) VERGELEKEN WORDEN MET SNELLE AUTO'S ZOALS PORSCHE, FERRARI, LAMBORGHINI EN CORVETTE) DAN IS DE QUEST EEN:


Gekozen kon worden uit:
  • Porsche (6 stemmen)
  • Ferrari (4 stemmen)
  • Lamborghini (3 stemmen)
  • Corvette (1 stem)
In totaal hebben 14 bezoekers van mijn weblog de moeite genomen om een stem uit te brengen. Heel even leek het erop dat er een overduidelijke winnaar uit de bus zou komen. Echter, op het laatste moment werd de voorsprong nog een beetje ingeperkt maar bleef de Porsche de meest gekozen auto. Uiteraard zal iedereen hiervoor zijn/haar argumenten hebben en de keuze zal veelal een persoonlijk gevoel weergeven.
Persoonlijk koos ik voor de Posche omdat mijn gevoel zegt dat de verhouding in productieaantallen van de Quest in relatie tot de andere velomobielen het meest overeenkomst met de Porsche. Ook de bouwkwaliteit ligt voor mijn gevoel dichter bij Deutsche Gründligkeit dan bij Italiaans vakmanschap of Amerikaanse bouwkunde. En qua rij-eigenschappen vind ik dat de Quest hééééél lang neutraal blijft en vertrouwen geeft dat de fiets het allemaal aankan. Ook dat doet mij denken aan een Porsche (en ja, die heb ik nogal eens gereden dus ik kan erover meepraten)

Wat waren/zijn jullie argumenten voor jullie keuze?

donderdag 8 september 2011

Wat rijdt'ie weer lekker...!

Afgelopen weekend heb ik de achteras eens helemaal uit elkaar gehaald. De achteras maakte namelijk nogal een verontrustend, tikken geluid. Ook de achtervering kraakte heftig op klinkerwegen. Met in het achterhoofd de problemen die Kees van Hattum hierhier en hier beschreef op zijn blog had ik er toch wel wat moeite mee om de werkzaamheden aan te vangen. Immers, ik heb geen arsenaal aan reservematerialen op voorraad, en het is ook mijn eerste keer dat ik de achteras uit elkaar haal. Het risico dat ik het niet voor elkaar krijg, of dat ik reservematerialen moet bestellen en dus even niet kan fietsen neem ik op de koop toe. 
Met de handleiding van velomobiel.nl in de hand begin ik de werkzaamheden. En als je die handleiding volgt kan er eigenlijk niets fout gaan. Zo schakelde ik de achteras naar het kleinste kransje en liet ik het achterwiel zakken door de vleugelmoer achter de zitting los te draaien. Het afdekkapje met de drie inbusboutjes had ik inmiddels verwijderd. Vervolgens heb ik alle bouten verwijderd en de astrekker aangebracht zoals de handleiding dat voorschrijft. Dit was het point-of-no-return. Voorzichtig draaide ik de moer aan zodat de as uit de naaf, cassettebody en lagers getrokken werd. Dit was het punt waar het bij Kees van Hattum mis ging dus hield ik mijn vingers gekruist. Gelukkig verliep alles vlekkeloos en had ik 30 seconden later de stalen as in mijn handen. Poeh, missie 1 geslaagd. 
Het achterwiel en de body met cassette lieten zich eenvoudig uit de Quest verwijderen. Behalve een beetje vies was er met het achterwiel verder niets mis. Erg interessant om eens te zien hoe de constructie is. Waar ik verwacht had dat er ook een lager in het wiel zou zitten, bleek dit dus niet zo te zijn. Iets waar ik wel een beetje verbaasd over was. De naaf heb ik vervolgens mooi schoongemaakt en apart gelegd voor terugplaatsing. De body en de cassette zagen er nog keurig uit, op een lekker laagje smeer na. Wat wel direct opviel was dat de sluitring van de cassette niet bepaald stak vast zat. De eerste twee kransjes (de 11 en de 12) kon ik met de hand bewegen. Zou dit de oorzaak zijn van het rammelen en tikken? Ik heb de hele cassette van de body gehaald, schoongemaakt en weer terug geplaatst. Maar niet voordat ik de paddestoel (geleerd op de blog van Kees) ook geheel gereinigd en voorzien van nieuw vet had. Na montage zag alles er weer schitterend schoon uit. De sluitring van de cassette heb ik nog extra goed vastgezet. De lagers in de achterbrug heb ik maar even gelaten voor wat het was. Zodoende kan ik later vaststellen of het kraken en tikken van het achterwiel veroorzaakt werd door de loszittende cassette, of dat de oorzaak toch aan de lagers ligt.
Montage van het wiel en de cassette in omgekeerde volgorde bleek kinderspel. De as vertoonde weliswaar wat lichte sporen van corrosie maar na een grondige reinigingsbeurt en een verse lik vet gleed'ie onder voorzichtig tikken met een hamer probleemloos weer op z'n plek. Nu restte slechts nog het vastzetten van de moer, contramoer en bout van de as en dan was de operatie geslaagd.  
De volgende stap was het nakijken van de achterdemper. Deze liet zich niet zo makkelijk verwijderen dus bleef het bij het opnieuw vastzetten van het bevestigingsoog en een paar flinke druppels olie. 
Anderhalf uur na het aanvangen van de "operatie" stond mijn Quest weer gebruiksklaar voor een hoop nieuwe kilometers. 

Vandaag was de eerste rit met mijn Quest na de operatie. En wat een verschil!!! Het kraken en tikken in de achteras is volledig verdwenen, het schakelen gaat ineens weer een heel stuk trefzekerder en stiller, maar bovenal draait het achterwiel merkbaar soepeler. En van het rammelen van de achterbrug op een klinkerweg is ook geen enkele sprake meer. Conclusie: mijn Quest rijdt weer een heel stuk stiller, accelereert vlotter en is waarschijnlijk ook sneller (hoewel dat moeilijk te meten is, het is puur mijn gevoel.) Mijn angst voor de aanschaf van een nieuwe body, naaf en/of lagers bleek dus ongegrond. Wat een kwaliteit zeg, zo'n Quest, goed spul!