dinsdag 20 december 2011

Four seasons in one day

Naar het gelijknamige nummer van Crowded House. Zo leek de dag van gisteren voor wat betreft het fietsen van en naar Utrecht. Rond de klok van half elf vertrok ik richting Utrecht voor wederom een late dienst bij het ROV (regiecentrum openbaar vervoer). Het was een schitterende, net niet winterse dag. De buitentemperatuur schommelde zo rond de 2-4 graden, de temperatuur in de Quest was volgens mijn Polar CS400 fietscomputer een constante 6 graden. Het zonnetje scheen voluit, wolken waren er nauwelijks te zien, ik kreeg het zelfs warm zodra ik mijn Quest met de neus richting de zon stuurde. Zo warm dat ik het liefst iets van kleding uit zou trekken. Als de temperatuur en de staat van het wegdek even weggedacht worden zou ik bijna denken dat het zomer was.
Van gladde wegdekken heb ik weinig (zeg maar gerust "niets") gemerkt. Of dat komt doordat mijn Schwalbe Marathon Supreme's hun werk goed doen weet ik niet, het kan ook zo zijn dat de aangevroren hagel al grotendeels papperig begon te worden. Ook in bochten bleef mijn Quest keurig op koers. Slechts een keer voelde ik mijn achterwiel doorslippen toen ik vanuit stilstand een lichte helling op moest fietsen, maar dat was dan ook echt de enige keer.  Veilig kwam ik aan op het ROV alwaar ik opgewacht werd door mijn collega's die vroegen of ik gehoord had van het ongeluk met de ligfietser op de Lijnderdijk in de Haarlemmermeerpolder. Deze informatie was nog niet door mij ontvangen, maar een collega uit Haarlem was alvast zo vriendelijk geweest om de link naar het artikel door te sturen. Na het zien van de beelden prees ik mijzelf gelukkig dat ik het  veilig had gehaald naar Utrecht, het had anders kunnen aflopen...
Na mijn dienst van 8 uur en 15 minuten was het weer tijd om om te kleden en in de Quest te kruipen. Bezorgde collega's wenste mij succes, en een enkeling verklaarde mij voor gek. Toch viel ook de terugweg enorm mee. Okay, het regende, waaide (wind van links met soms een flinke windstoot) en met nog 20 kilometer te gaan ging de regen over in natte sneeuw. Maar nog steeds geen glad wegdek! Ook de temperatuur was weer rond de 2-4 graden, en in de Quest nog steeds 6 graden tot aan Alphen aan den Rijn, daar duik ik Spookverlaat en waar het gemiddeld altijd was kouder is omdat de wind hier meer vrij spel heeft. De temperatuur zakte dan ook tot een krappe 4 graden, maar met de schuimkraag op, een dikke warme col, een pet, overschoenen en drie lagen kleding was het nog steeds prima te doen. Rond de klok van twaalf uur arriveerde ik weer bij mijn huis. Snel de Quest op slot, spulletjes naar binnen en een warme douche pakken.
Waar ik mij over blijf verbazen is dat de bandenkeuze zoveel uitmaakt op de kruis- en gemiddelde snelheid. In de zomer, bij temperaturen rond de 20-25 graden ligt de kruissnelheid gemiddeld boven de 40 km/uur terwijl de gemiddelde snelheid ergens tussen 35 en 37 km/uur schommelt. Nu, met rondom Schwalbe Marathon Supreme's is die gemiddelde snelheid gedaald tot een magere 30 km/uur en soms nog lager. De kruissnelheid is soms maar net aan op 34 km/uur te krijgen. En ook mijn benen geven aan dat er met laatstgenoemde banden echt harder gewerkt moet worden. Ik moet het maar een plaatsje geven en accepteren, maar soms vind ik het wel erg frustrerend. Ach, zolang de bukfietsers nog steeds "verzwolgen" kunnen worden zie ik het voordeel van een Quest nog in.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen