vrijdag 16 maart 2012

15-03-2012: Zo NIET mijn dag... Of toch wel?

15 maart 2012, op mijn rooster staat een dienst van 15:30 tot 24:00 uur in Utrecht. De weersvoorspellingen zijn perfect voor een ontspannen rit tussen Leiden en Utrecht. Helaas begon de dag met een "stressvolle" ochtend aan de ontbijttafel met de kinderen. 2 ervan moeten naar school en nummer 3 is nog te jong om naar school te gaan dus hij blijft vandaag thuis bij papa. Het ontbijt gaat vaak gepaard met onenigheid over wie de vitaminepilletjes mag uitdelen, wie als eerste mag tandenpoetsen, en meer van dat soort (in onze ogen) onbelangrijke zaken. Uiteindelijk zitten alle drie de jongens in de auto en rijden we richting school. Omdat de jongens door opa en oma worden opgehaald kunnen ze vandaag niet fietsen, hetgeen Hoite (de middelste van 6 jaar) helemaal niet erg vindt. Nadat de twee oudste op school zijn afgezet rij ik door naar de supermarkt voor de wekelijkse boodschappen. Het is er lekker rustig dus ik kan relaxed boodschappen doen en Douke (de jongste van 2 jaar) vermaakt zich prima met rondjes rennen tussen de schappen door. 4 volle boodschappentassen verdwijnen in de achterbak van de auto en we vertrekken weer richting huis. 
Op de Plesmanlaan in Leiden gaat het mis. De bestuurder van een witte Volvo S40 beseft op het laatste moment  dat hij op de baan voor rechtdoor rijdt terwijl hij eigenlijk rechtsaf wil. Hij schuift op naar rechts, over de busbaan heen en plant de rechterkant van de neus van zijn auto in de linker zijkant van onze Scénic. Uiteindelijk valt het allemaal mee, maar als je altijd zelf zuinig bent op je materiaal is het toch vervelend als het door toedoen van een ander beschadigd raakt. Blikschade kan hersteld worden, lichamelijk letsel blijft uit, en onder het genot van een kop thee vullen we bij ons thuis het schadeformulier in. Jammer genoeg kosten dit soort zaken altijd meer tijd dan je eigenlijk hebt, en blijven taken die ik mijzelf had opgelegd voor deze dag helaas liggen. Verzekering bellen, rechtsbijstand ingeschakeld, het hele circus draait. Maar ik moest natuurlijk ook nog werken....
15:30 beginnen betekend 9 kwartier eerder vertrekken, dus 13:15 moest ik in de fiets zitten. Dus snel broodjes smeren, tassen inpakken, schone kleren mee, Douke naar opa brengen en dit keer zat het mee, dus ik kon op tijd vertrekken. 
De rit naar Utrecht is bijna 60 kilometer en ik neem mij voor om mij niet druk te maken. De snelheid loopt zonder al teveel moeite op richting 40 km/uur. Maar door het mooie weer ben ik niet de enige op de weg. Ook veel recreatieve fietsers hebben de stalen (of aluminium) rossen van stal gehaald en maken gebruik van dezelfde fietspaden die ik gebruik. Uiteraard geen probleem, de ruimte is soms beperkt en we moeten het met z'n allen delen. Toch zijn er altijd gebruikers van het fietspad die hun hoortoestel thuis hebben gelaten of gewoonweg geen zin hebben om even ruimte te maken voor een bijna 80 cm. brede Quest. Met regelmaat van de klok moet ik dus afremmen van 40 km/uur tot een "sukkeldraf" van 18 km/uur om de fietsers duidelijk te maken dat ik er echt niet langs kan als ze met z'n tweeën naast elkaar blijven fietsen. Stukken verder, zodra ik gebruik maak van de rijbaan, lijken ook automobilisten zich niet te bekommeren over een fietser die graag op snelheid wil blijven. Rücksichtslos kwakken ze hun automobiel de weg op om vervolgens verwonderd op te kijken dat een toeterende gele banaan achter ze rijd terwijl zij in hun ogen echt niets fout hebben gedaan. Gelukkig werken mijn 90mm trommels in de voorwielen perfect en rij ik ook defensief, een innig contact tussen beide voertuigen blijft dan ook gelukkig uit. En zo gebeurt dat nog een keer of 5 op weg richting Utrecht. 
Dan de diverse wegwerkzaamheden. De eerste kom ik tegen op de Galgweg tussen Hazerswoude en Alphen aan den Rijn. De bermen worden verstevigd met nieuw grof grint. En dat grove grint ligt dus ook gewoon op de rijbaan. Brokken met een diameter van 4-5 cm. zijn geen uitzondering, en het ontwijken ervan wordt tot een kunst verheven over een afstand van 600-700 meter. En passant gaat ook de hefbrug Alphen aan den Rijn vlak voor mijn neus omhoog en moet er weer gestopt worden (wel tijd om eindelijk de brug eens op de gevoelige plaat vast te leggen). Een goede 5 kilometer verder in Zwammerdam wordt er aan de Zwammerdamsebrug gewerkt. Een mooie gitzwarte verkeersdrempel moet ervoor gaan zorgen dat het verkeer iets rustiger het dorp ik komt rijden. Ik twijfel aan het nut omdat deze drempel vlak voor een haakse bocht ligt, maar er zijn vast en zeker slimme ambtenaren die over het nut van deze drempel lang hebben nagedacht en vergadert. Helaas draait vlak voor mij de bakwagen met aanhanger met daarop de asfalteringsmachine de weg op, en ben ik verplicht om tot Bodegraven achter deze combinatie te blijven rijden. Door Bodegraven heen richting Woerden gaat zonder noemenswaardige opstoppingen, als ik de plaspauze bij mijn favoriete transformatorhuisje even niet meereken. Helaas doet Woerden toch mee met werkzaamheden aan de weg. Wederom snelheidsremmende maatregelen ter hoogte van winkelcentrum Tournoysveld op de Josef Israëlslaan. Gelukkig ligt deze snelheidsremmer vlak na een rotonde, mijn snelheid zal hier dus niet zo hoog zijn, maar het is en blijft vervelend (en noodzakelijk...). Wederom een goede 12 kilometer verderop, op de Rijksstraatweg tussen de Veldhuizerparallelweg en de Europaweg worden ook snelheidsremmers aangebracht. Een stuk of 10... Normaliter kon ik hier met ruim 45 kilometer per uur heerlijk doorknallen naar De Meern, maar sinds kort moet de snelheid (ook met de Quest) teruggebracht worden naar 30 km/uur om comfortabel over deze drempels te kunnen rijden. Deze werkzaamheden waren al een tijd bezig, maar nu pas schrijf ik erover. Ik heb dan ook mijn ww-route aangepast en rij tegenwoordig vanaf Harmelen via de Harmelerwaard en de Zandweg. Erg veel tijd zal het niet schelen, en qua veiligheid is het ook een iets betere route, maar de N198 reed toch wel heel erg lekker.
De laatste stremming die ik normaal gesproken tegen kwam is bij de Prins Clausbrug in Utrecht. Hier is de fietsstrook richting Utrecht Centrum eindelijk weer open. En klein lichtpuntje zal ik maar zeggen.

Dan komt er een hele tijd niets te melden (werk.... werk.... werk....) en wordt het 0:00 uur en zit mijn dienst erop. Ik hijs mijzelf in mijn fietskleding en zie op de thermometer dat het buiten nog 11 graden is. Dus lekker in het kort fietsen, maar wel met armstukken. De Quest rolt lekker licht en ik merk dat het uitaccelereren soepel gaat. De snelheid schiet regelmatig ruim boven de 40 km/uur. Ik vraag mij af of dit een mooie afsluiter zou kunnen worden van de dag. Ik besluit ervoor te gaan. In mijn hoofd hoor ik het nummer van Bløf, "Rijden door de Nacht"

De kilometers vliegen merkbaar snel onder de F-lite's en de SuperMoto door. Voor ik het weet ben ik in Alphen aan den Rijn en geeft de CatEye Enduro een gemiddelde snelheid aan van 38,6 km/uur. Vanaf Alphen aan den Rijn wordt het moeilijk om dit gemiddelde vast te houden vanwege een aantal haakse bochten, bruggen en tunneltjes. Thuisgekomen geeft de teller een gemiddelde van 38,2 km/uur aan, een evenaring van mijn record van vorig jaar. Alleen toen reed ik dat record aan het einde van het seizoen, op smalle velgen en zonder "Schermer-scherm". Dat beloofd dus wat voor komend jaar. Enfin, toch nog een geslaagde afsluiting van de dag... Tot de volgende keer!

4 opmerkingen:

  1. mmmm een doorsnee dagje dus.......hahahahaa. Goed bezig Robman!! Groetjes Gijs of moet ik zeggen Tschuuuuus?!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Guttentag Herr Gijs! Dit is gelukkig geen doorsnee dag geweest. Leuk dat je de tijd hebt genomen om even te lezen!

      Tschuß Gijs!

      Verwijderen
  2. Superman himself..pppffff.waar haal je de energie vandaan..petje af..werken..kids..en er nog over schrijven ook..

    BeantwoordenVerwijderen