zondag 24 juni 2012

Mijn CycleVision 2012

Inmiddels zijn er al de nodige berichten verschenen met CV2012 als onderwerp, mijn ervaring mag natuurlijk niet ontbreken. Mijn ervaring is er eentje met een donker randje. Dat heeft niets met de organisatie, lokatie, weersomstandigheden of datum te maken, maar meer met het feit dat het enige onderdeel waarvoor ik had ingeschreven niet geheel volbracht kon worden. Een lekke band gooide roet ik het eten.

De voorbereiding voor een dergelijk evenement is voor iedereen anders. Waar de ene deelnemer een perfecte trainingsopbouw heeft, doe ik het met mijn 240, 360 of soms 480 woon-werkkilometers per week. Van een echte training is niet echt sprake, het zijn eigenlijk allemaal duurtrainingen, de een iets sneller dan de ander. Ook qua materiaal verschilt er nogal wat. Racekappen, wielkappen, strips en carbon, niets van dat alles kom je bij mij tegen. Gewoon een standaard Quest met een Schermerschermpje en brede velgen en banden. Over die velgen dadelijk meer... Verder zijn er ongetwijfeld rijder die voor een evenement dagelijk op tijd naar bed gaan, ook hierin moet ik aangeven dat ik daarvan (noodgedwongen) moest afwijken. Een flinke serie late diensten gooide roet in het slapen. Gemiddeld kwam ik op 5 uur nachtrust per nacht uit. Niet echt een goede voorbereiding.

En toch, de gezonde (wedstrijd-)spanning en een flinke dosis gezonde adrenaline maakte dat ik er vrijdagavond kwart voor zeven helemaal klaar voor was. Daaraan voorafgaand was ik nog even in de gelegenheid geweest om met wat bekende te praten en mijn sponsor CYWOL.COM te verwelkomen, maar het een been stond ik al midden in de race. Een minuut of tien voor de start ben ik in mijn Quest rustig naar de start gerold. Er diende opgesteld te worden in drie rijen hetgeen niet voor iedereen even duidelijk was (of het werd niet duidelijk genoeg aangegeven, maar daar ga ik geen discussie over aan). Ook werd er gemopperd over de rijrichting. Enkele deelnemers waren van mening dat de RDW-baan altijd met de klok mee gereden word, hetgeen ook gevolgen had voor schades aan het asfalt. Bij rijden in tegengestelde richting zouden de veelal dunne fietsbanden sneller lek stoten omdat het asfalt "andersom ingesleten is". Wat hiervan waar is weet ik niet, vind ik ook niet belangrijk want iedereen heeft met dezelfde baan te maken, dus ook iedereen loopt evenveel risico.

Klokslag 19:00 uur (werd er gezegd) mocht de eerste rijder vertrekken voor zijn/haar 1-uurs tijdrit en om de paar seconden werd de volgende deelnemer weggestart. Ik stond in rij drie, een rij die even een klein beetje aanloopproblemen had. Iemand riep vanaf de kant dat er nog een rij stil stond en nog geen enkele deelnemer weggestart was. Daarna heeft de starter ook "onze" rij erbij gepakt en kon ik vlot het parcours op. De start verliep erg vlot en nog voor het einde van het rechte stuk stond de teller al op 47,5 kilometer per uur. Wow, wat een mooi gevoel, dat gladde asfalt en die brede baan, een flinke adrenalineboost gaf mij vleugels! En wat is die kombocht hoog... Op foto's lijkt het allemaal mee te vallen, maar rijdend op/in een ligfiets is de bovenkant van de bocht ontzagwekkend. Bijna onbegrijpelijk dat een 50-ton zware vrachtwagencombinatie met 90 km/uur bijna in het bovenste gedeelte van de baan ogenschijnlijk eindeloos moeiteloos rondjes rijdt totdat de diesel op is. Het is vast en zeker een enorme kick om op 60 graden door de bocht te vliegen.



Waarschijnlijk dezelfde kick die ik ook kreeg bij het rijden aan de onderkant van deze kombocht. Na het verlaten van de bocht en bij het betreden van het rechte eind aan de achterzijde van het circuit viel te tegenwind onmiddelijk op. Er werd flink getrokken door de wind en geen enkele deelnemer zal kunnen zeggen dat'ie geen wind heeft gevoel. De snelheid viel hier teug naar 42,5 kilometer per uur maar bij het indraaien van de bocht werd de voorwaartse beweging direct versneld en aan het einde van het volgende rechte eind lag de snelheid op ruim 53 kilometer per uur. De volgende rondes gingen steeds een stukje sneller. Diverse rijders kwam ik in rondje 4 of 5 al voor een tweede keer tegen, in die zin dat ik hen inhaalde. Maar uiteraard werd ook ik ingehaald, en hoe. Ik heb geen idee wie het was, ik loop pas een jaartje mee in de ligfietsscene, maar een witte Evo-K met een zeer platte racekap kwam mij voorbij alsof ik bijna stilstond. En dat terwijl mijn snelheid op het rechte eind bij wind mee geregeld tegen de 57 kilometer per uur zat. Totdat ronde 7 aangevangen werd.



In ronde 6 was ik achterop het circuit nog een beul van een open ligger (Bentlage??) voorbij gekropen en op het einde van het rechte eind, bij de aanvang van ronde 7 kwam hij mij fluitend voorbij. Huh?? Ik keek op mijn teller en zag tot mijn schrik nog maar een "magere" 48 kilometer per uur op de teller. En in de bocht werd het steeds zwaarder en zwaarder. Zat ik stuk? Zat de man met de hamer OP mijn Quest en verstoorde hij de stroomlijn? Had iemand een hengeltje uitgeworpen en probeerde hij/zij mee te liften? Nee, niets van dat alles. Ik had gewoon een lekke pijp! Rechts had de pijp aan Maarten gegeven, en Maarten zat 'm lekker in de berm op te roken. Geen lucht meer in de 95 grams Schwalbe X-light binnenband. Jammer maar helaas, de race was na ruim 21 minuten voor mij ten einde. Het werd een wandeling langs het rechte eind naar de doorsteek. Met lede ogen moest ik toezien hoe mijn zorgvuldig opgebouwde voorsprong op sommige collega Velonauten verdween, verdampte, opging in rook. In de verte zag ik mijn vrouw al aankomen. Zij had ook al het vermoeden dat er iets mis was. Ik had aan de andere kant van het circuit immers allang langs moeten komen. Zo rot als ik het voor haar vond, dat zij mij niet heeft zien finishen, zo rot vond zij het ook voor mij dat ik de race niet heb kunnen afmaken. Intussen kwam mijn sponsor ook al aanlopen, die vroeg zich ook af wat er gebeurd was en waarom ik "naast mijn Quest liep" in plaats van "in mijn Quest reed". Tsja, de daarop volgende troosteloze aanblik van een lekke F-lite sprak boekdelen. We konden met z'n allen niet meer dan concluderen dat het geluk vandaag niet met mij meereed.

We konden het circuit gemakkelijk doorsteken en mijn sponsor bood mij aan om mijn Quest te "dragen". We konden redelijk makkelijk de baan oversteken en richting onze auto lopen. In het rennerskwartier veel blikken richting de lekke band. Waarschijnlijk sloegen ze allemaal een kruisje en hoopten zij dat zij dit lot niet beschoren zouden zijn. Overigens had ik tijdens de wedstrijd al vrij snel de eerste lekke band gespot. Een open ligger werd op de schouders van zijn piloot naar het parc-ferme gedragen, een overduidelijk tegen van een band die zich kranig geweerd heeft maar de strijd tegen de indringer verloren heeft. Later nog kwam er een witte Evo-K voorbij, ook met een lekke voorband. Het is en blijft toch triest om zo de wedstrijd te moeten verlaten.

In het parc-ferme, bij het opladen van de Quest liep ik Kees van Hattem nog even tegen het lijf. Zo drukbezet als hij vroeger overkwam met het regelen van ritten, zijn Velomobielgarage Noord Holland en zijn belevenissen op de weg, zo rustig liep hij nu langs de baan. Ogenschijnlijk lekker ontspannen, genietend van het moois en de mensen die hem allemaal kennen. Ik heb even een praatje met hem kunnen maken om niet lang daarna mijn sponsor te bedanken voor zijn komst (samen met zijn dochter en zijn werknemer) en samen met mijn vrouw te vertrekken naar Giethoorn alwaar wij een weekendje samen met z'n tweeën zouden verblijven. Later die avond werd ik nog verblijd met een berichtje van mijn sponsor op Facebook. Zijn dochter had een leuk filmpje gemaakt over de CYWOL-Quest. Het resultaat staat hieronder. Graag tot volgend jaar, maar dan zonder lekke banden!



Oh ja, voor de statistieken: Gereden kilometers: 17,4 met een gemiddelde snelheid van 47,9 kilometer per uur... Dat betekend voor volgend jaar toch hopelijk een kleine 50 kilometer per uur gemiddeld als ik het uur kan volmaken....

4 opmerkingen:

  1. Ik heb je Quest inderdaad herkend en wilde je nog even de hand schudden maar je was erg druk met de mensen om je heen.

    Ga je niet de Lelystad-Enkhuizen-Lelystad ( LEL ) race rijden ? Kun je ook heel hard vlammen over een heel lange dijk....alleen als je daar lek rijdt, moet je wel wat verder lopen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beter laat dan nooit: Volgende keer gewoon inbreken en een hand geven!

      Verwijderen
  2. Dat loopd in de papieren bedoel je (:?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Top gedaan kanjer..!!!! jammer van die lekke band..ben trots op je..

    BeantwoordenVerwijderen