donderdag 1 november 2012

Bruggen

Vanochtend om 01:45 ging de wekker en na een goed ontbijt en het klaarmaken van boterhammen voor de rest van het gezin ging ik om 02:45 in de Quest naar Utrecht. Binnen een paar meter viel mij op dat de CatEye teller op 0 bleef staan. Draadbreuk? Sensor verschoven? Teller niet goed ingeklikt? Geen idee en het boeide mij ook niet want ik het ook nog de Polar CS400 gemonteerd dus de kilometers worden toch wel geregistreerd.

Ondanks dat het relatief fris was kon ik toch nog een redelijke snelheid houden en met een gemiddelde snelheid van 36,7 kilometer per uur over 58,8 kilometer kwam ik in Utrecht aan. Wederom een ritje waar ik verder niets bijzonders kan zeggen behalve dat het wel erg vroeg was ;-)

De terugweg begon met een flinke dosis regen. Ik had mijn petje in de Quest laten liggen en de schuimkap eveneens. Ik had ergens wel het gevoel dat de regen wel zou meevallen en dat klopte dan ook. Na 12 kilometer werd het droog en kwam er in de verte zelfs een waterig zonnetje aan de horizon. De wind was echter flink. Windfinder gaf aan dat het rond dit tijdstip kracht 4 zou zijn maar de werkelijkheid was echt anders. Knotwilgen lieten hun takken flink met de wind meebewegen en ook in de Quest was de zijwind duidelijk voelbaar. Na Woerden leek ook de wind te gaan liggen en kon er weer 40+ gereden worden zonder dat ik een veiligheidsmarge op de weg hoefde aan te houden.

Een stuk verderop. op de Oude Steekterweg voer er een vrachtschip links van mij door de Oude Rijn. Vastberaden om mij niet te laten ophouden door een opening van de volgende brug gooide ik er nog een schepje bovenop totdat er plotseling vlak voor mij.... een brug gebouwd werd.... Ik moest dus even uit de Quest want er moesten nog rijplaten op het brugdek gelegd worden en daarvoor moest er een graafmachine langs. Een van de heren bruggenbouwers was erg geïnteresseerd in mijn bijzondere vervoermiddel en nadere inspectie bracht al gelijk aan het licht dat ik nimmer over dit bruggetje zou kunnen rijden. Ookal komt er nog een houten drempel voor de stalen constructie, de stalen oprijbrug is simpelweg te stijl om op te kunnen rijden. Want zelfs toen ik naast de Quest liep om deze over de brug te zetten, de claxon schraapte over het brugdek. Ondertussen gleed links van mij datzelfde vrachtschip voorbij, geheel ongehinderd voorbij. Dat werd dus nog een uitdaging na dit bruggetje. Gelukkig wilde de heren mij even helpen met het overzetten van mijn Quest over deze brug. De conclusie is in ieder geval dat ik voorlopig mijn ww-route even moet wijzigen naar de Steekterweg.

Ik was nu dus dit bruggetje voorbij en de jacht op het vrachtschip was weer geopend. De weg naar de volgende brug was nog best lang en verderop ligt er nieuw asfalt. Dat is dus lekker doorijden! De boot werd probleemloos gepasseerd en de brug.... daar hoefde ik niet voor te wachten!

Met deze "winst" op zak was het nog 20 kilometer fietsen naar huis. Het was droog en zelfs de zon probeerde zijn best te doen om door de bewolking heen te prikken. Mijn benen hadden er langzaamaan genoeg van. Ze protesteerden een beetje, een klein beetje "zeur" in de knieen maar dat mag een naam hebben. Te hoogte van Spookverlaat ben ik nog even gestopt bij het Ooievaarsnest, om nog even snel een plaatje te schieten. De zon prikte hier net door de bewolking heen maar van de ooievaars was niets te zien. Vertrokken naar warmere oorden??? Ik sluit in ieder geval af met de eerste 120 kilometer voor november...


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen