woensdag 26 december 2012

De puntjes op de i

Voor aanvang van een grotere, langere rit zorg je natuurlijk dat je materiaal (dik) in orde is. Twee dagen geleden heb ik de veerpoten nog een keer goed gereinigd, de veren ingevet, de remmen gereinigd en de linker remkabel vervangen. De rechter remkabel bleek wat weerbarstiger en is uiteindelijk niet vervangen. Het tonnetje aan het einde van de remkabel wilde niet lossen en het schroefje dat de kabel in het tonnetje klemt brak af. Dat word dus nog een klein ommetje langs VM.nl op vrijdag voor wat klein materiaal zodat Q284 weer helemaal in orde gemaakt kan worden. Ook de uitlijning laat ik even controleren want die vertrouw ik niet helemaal.

Verder constateerde ik dat de rubber o-ringen van het kettingwieltje onderin de Quest  ook vergaan zijn, ze liggen beide werkeloos onder in de kabelgoot. Die moeten dus ook nog even vervangen worden. Gelijk een mooie gelegenheid om de ketting weer even af te nemen en opnieuw in te vetten. Ook de cassette moet nog even opnieuw vastgezet worden, de sluitring wil nog weleens loslopen. Dit heeft tot gevolg dat het schakelen minder trefzeker gaat. Vaak gaat het gepaard met een ratelende ketting die niet over wil naar het volgende kransje, een probleem dat zich alleen voordoet met opschakelen. Terugschakelen levert geen problemen op.

Opvallend is dat de Schwalbe Marathon Plus banden voor, en de Schwalbe Big Apple achter na een maand niet controleren nog perfect op spanning staan. Voor op 5 bar, achter op 4 bar, geen centje pijn. Alleen de spaken lijken wat te zijn losgelopen. Bochten naar links geven weer het voor mij kenmerkende geluid waaraan ik herken dat de spaakspanning wat is teruggelopen. Ik heb bij VM.nl een centreerhulpje (of hoe dat ook heet) aangeschaft zodat ik de wielen netjes recht in de richtbok kan plaatsen. Tenslotte heb ik ook nog de Cat-Eye teller weer teruggeplaatst in Q284, deze had ik twee weken geleden hersteld met een dikkere kabel en gelukkig paste deze nog door het gaatje in de wielkast.

Blijft nog een wat omvangrijkere klus wachten: het herstellen van de kier tussen de linker wielkast. De wielkast laat over een lengte van ruim 10 cm los van de glasfiber kuip. Toch maar eens goed informeren bij VM.nl hoe dit het beste is op te lossen.

Overigens bleken de hogere, onwinterse temperaturen van afgelopen week een duidelijke uitwerking te hebben op de gemiddelde snelheid naar en van werk. Over een afstand van 60 kilometer presteerde ik het om een gemiddelde snelheid van ruim 35 kilometer per uur neer te zetten. Heerlijk, dat is een van de redenen dat ik Velomobiel rij, omdat het zonder al te veel moeite zo lekker vlot gaat.

Tot 29 december allemaal!

zaterdag 22 december 2012

De aanloop naar OBT2012: Navigatie

Nog een week en dan is het zover. OlieBollenTocht 2012 gaat van start. De aanloop naar deze tocht brengt net als vorig jaar weer het nodige regelwerk met zich mee. Aanvankelijk was het plan om 's-ochtends met de auto heen, en 's-middags met de auto terug te gaan. Maar dat is toch te makkelijk. Het is natuurlijk veel leuker en sportiever om er een meerdaagse van te maken. Omdat dat de nodige kilometers, en ook het nodige navigatiewerk met zich meebrengt heb ik mijn schoonzusje gevraagd of ik de Garmin zou mogen lenen. 

Omdat ik al eerder met deze Garmin gewerkt heb is de werking mij bekend. Het uploaden van de diverse routes gaf nog even wat aanloopproblemen maar de routes staan er nu in. Hopelijk houden de batterijen het tijdens alle ritten uit. Naar goed voorbeeld heb ik de montagesteun bovenop het stuur gemonteerd. Goed zichtbaar, en ook zonder achtergrondverlichting nog prima afleesbaar.

Nu ik de Garmin toch even in mijn bezit heb geeft mij dat de gelegenheid om te zien hou nauwkeurig mijn fietscomputer staat afgesteld. Schwalbe geeft aan dat de omtrek van de Marathon Plus in mijn maat 1580 mm. moet zijn, en daarop staat mijn Polar CS400 dus ingesteld. Afgelopen donderdag heb ik op de terugweg uit werk van beide computers de teller op nul gezet om thuis te kunnen zien hoeveel verschil er tussen GPS en fietscomputer zit. En dat verschil was over een afstand van ruim 60 km. slechts 40 meter! Met andere woorden: de door Schwalbe opgegeven omtrek en de door de Polar gemeten afstand komt zeer goed overeen met wat de Garmin middels GPS opgeeft aan afgelegde afstand. De 400 kilometer die er tussen 28 en 30 december afgelegd gaat worden zal dus ook wel kloppen.

Nu nog even wat kleine werkzaamheden aan de Quest (nieuwe remkabels, nieuwe accu, ketting vetten, cassette aandraaien en de banden controleren) zodat OBT2012 veilig en heelhuids gereden kan worden. Voor iedereen die er 29 december bij is: Tot ziens, ik hoop dat ik vele van jullie (her)ken ;-)

vrijdag 14 december 2012

UPDATE: 2.400 lumen extra

Verlichting brengt nogal wat teweeg bij collega-velonauten. Altijd positief natuurlijk, ik zie het als meedenken, opbouwende kritiek, maar zeker niet als gezeur of terechtwijzing. In het vorige artikel schreef ik over de T6 Assault Crown van DealExtreme, een kick-ass lamp waarvan er sinds kort twee op mijn Quest gemonteerd zijn. En dat er een hoop licht uitkomt moge duidelijk zijn. De reflector is echter zo ontworpen dat het licht "immer gerade aus" naar voren knalt. Geen netjes naar beneden gerichte bundel welke alleen de straat verlicht. Tegenliggers worden daardoor flink verblind hetgeen mij ongezouten en volkomen terechte kritiek opleverde. In het kader van "Wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet" ben ik aan de slag gegaan voor een oplossing.

De grootste verblinding van tegenliggers wordt veroorzaakt door het bovenste deel van de reflector. Door de lens af te plakken tot net iets over de helft van de lens ontstaat er minder strooilicht naar boven. Het licht dat nu nog door het heldere deel van de lens komt komt hopelijk daar terecht waar ik het wil hebben namelijk: op de weg. Eerste tests op een donkere muur tonen aan dat het strooilicht boven het middelpunt van de lichtvlek aanzienlijk minder is. Of dit op grotere afstand nog steeds zo is zal de nacht duidelijk moeten maken.

Deze armaturen kunnen uit elkaar geschroefd worden. De zilveren ring kan verwijderd worden waardoor de lens vrijkomt. Deze heb ik eerst met een laag zwart tape donker gemaakt. Daar overheen heb ik een stuk zilver reflecterend Avery folie geplakt, hetzelfde folie dat velomobiel.nl gebruikt voor de reflecterende striping op hun velomobielen. Het is niet alleen esthetisch, maar ook veilig, als ik de lampen niet aan heb reflecteren ze wel. De tijd zal het leren! 



donderdag 13 december 2012

2.400 lumen extra

Er waren wat bezorgde mensen in mijn omgeving die zich afvroegen of ik wel genoeg zichtbaar ben in het donker. Dan vertel ik ze altijd dat ik geen klagen heb met de relatief felle Inoled Extreme in de neus van de Quest en de reflecterende reclame rondom op de Quest. Zolang ik maar aangeschenen wordt zit het met de zichtbaarheid wel goed. Zelf vond ik nog wel dat er iets ontbrak in de vorm van breedtemarkering. De breedte van een Velomobiel wordt nogal eens onderschat, zeker als de tegenliggers tegen het licht van de koplamp in kijken is een goede inschatting van de breedte lastig. Daarom kocht ik een tweetal verlichtingssteunen zoals ze vaker gezien worden op velomobielen.

Deze steunen waren sinds montage twee weken geleden voorzien van twee kleine LED-lampjes welke een keurige breedtemarkering maakten. Nog niet breed genoeg om de volledige breedte van de Quest aan te geven, maar breed genoeg om de tegenliggers duidelijk te maken dan het hier niet om een (smalle) tweewieler gaat, maar om iets dat breder is dan dat. Zelf was ik over deze oplossing redelijk tevreden. Echter, tijdens natte, regenachtige dagen merkte ik dat de Inoled Extreme net te weinig licht geeft om het natte, donkere asfalt goed te verlichten zodat lekker kan doorrijden. Daarom heb ik een tweetal lampen aangeschaft bij DealExtreme, enkele weken geleden. Het betreft 2 lampen van het type "T6 Assault Crown" welke per stuk 1.200 lumen zouden moeten uitbraken. Ze worden gemonteerd op de lampsteunen en wegen 350 gram per stuk. Vandaag kwamen ze binnen, verpakt in een stevige bubbeltjes-envelope. De doosjes waren door de lange reis die ze hebben afgelegd wel iets gedeukt, maar de inhoud is schadevrij gebleven. Het "unboxen" van zo'n heerlijk stuk speelgoed is altijd een spannende bezigheid. Sommige mensen maken er een video van, ik monteer ze liever op mijn fiets. En dat deed ik dan ook.

Omdat ik een vrije avond had besloot ik een rondje Vliegkamp Valkenburg te rijden. Op dat rondje zijn een paar stukken zonder straatverlichting, dus echt het domein voor deze lampen. WAT EEN BAK LICHT!!!!! Onderstaande foto's spreken boekdelen:

Alleen de Inoled Extreme

2 x T6 Assault Crown in de dimstand

2 x 1.200 lumen RAW POWER, no merci on this one...

Zoals je op de tweede en derde foto goed kunt zien wordt de neus van de Quest ook goed verlicht hetgeen de zijdelingse zichtbaarheid ten goede komt. Verder is het zo dat er van een goede breedtemarkering ineens minder sprake is. Dat het hier om een breder voertuig gaat als een fiets, dat is duidelijk, maar het zicht op wat er achter die lampen zit is volledig verdwenen, getuige de volgende foto:

In de dimstand!!!!!
Deze lampen zijn uitgerust met een symetrische lens, hetgeen inhoudt dat er geen sprake is van rijbaanverlichting. Deze lampen spuwen gewoon alle licht naar voren in een mooie ronde straal. In het midden zeer gefocussed, maar daar omheen ook een heleboel licht dat als een soort aura om het centrum zwermt. Om verblinding van tegenliggers te voorkomen heb ik al ontdekt dat het afplakken van de bovenzijde van het lensglas een iets beter resultaat geeft. De lichtbundel geeft nog steeds een grote lichtvlek, maar de bovenkant van die cirkel wordt afgeplat. Dat laatste wil ik natuurlijk ook nog een keer in het donker uitproberen, maar licht naar boven, dat heb ik toch niet zo veel aan tenzij ik rond Schiphol of Zestienhoven de vliegtuigen naar beneden wil hebben.

Al met al niet ontevreden, de lamp heeft nog wat werk nodig. De draden kunnen keurig onder het Schermerscherm worden doorgeleid, alleen voor de accu's moet ik nog even een wat mooiere oplossing vonden, deze liggen nu in de driehoektas links, en rechts naast de bidonhouder. 17,5 kilometer flink verlicht gereden.

woensdag 12 december 2012

Lake CX200 Carbon mt. 46

gratis over te nemen, zo goed als nieuwe wielerschoenen type race. Maat 46, smalle schoen. Iemand interesse? Kunnen evt. meegenomen worden naar OBT2012

dinsdag 11 december 2012

Heldere hemel

Dat vraagt natuurlijk om een foto. Helaas is een kraakheldere hemel met duizende fonkelende sterretjes niet te fotograferen met een mobiele telefoon. Zaken als resolutie, sluitertijd en diafragma zijn slechts digitaal te manipuleren. En dat levert niet de mooiste plaatjes op. Het gaat ten koste van de scherpte, als je uberhaupt al iets kunt zien op de foto. Vandaar dat ik voor de vorm maar even een foto van dr. Google leen (bron: www.lacenicera.eu) om een klein beetje sfeer te scheppen.

Waarom nou dit verhaal over een sterrenhemel? Zoals jullie vorige week konden lezen had ik als gevolg van rugklachten mijn Quest in 030 laten staan. Hij stond daar warm en droog. Gisteren heb ik 'm na mijn late dienst (inderdaad, ik ben weer aan het werk) naar buiten gerold om 'm weer 60 km. lang de sporen te kunnen geven. Het was een heerlijke nacht. Zoals je inmiddels hebt begrepen was de hemel kraakhelder hetgeen de temperatuur onder het vriespunt liet dalen. In geen velden of wegen een wolkje te bekennen aan de lucht. Alleen maar sterren, sterren, nog meer sterren en..... 2 vallende sterren! De eerste zag ik toen ik in de Meern reed, de tweede bij Alphen aan den Rijn. Zoals gebruikelijk bij vallende sterren gingen ze beide in dezelfde richting, naar het westen. Zou het iets met de komende kerst te maken kunnen hebben? De drie wijzen uit het oosten volgden immers een ster, en als die wijzen uit het oosten kwamen, gingen ze dus naar het westen!

Fascinerend trouwens dat naarmate je langer naar de hemel staart je steeds meer "hoopjes" sterren kunt ontwaren. Helaas moest ik ook op de weg letten en had ik geen zin om stil te staan en af te koelen want een kraakheldere sterrenhemel zie ik niet zo vaak. Misschien toch maar eens met een goede camera op statief, en gewapend met een goede warme jas de polder in trekken voor mooie plaatjes.

De rit van 030 naar 071 zelf was niet veel bijzonders, het was wel weer heerlijk om in de fiets te liggen. 60 km. in 1:45 uur, bijna 34 gemiddeld. Geen slechte score gezien de koude omstandigheden. En dat het koud was werd duidelijk toen ik langs de N11 ter hoogte van Alphen aan den Rijn reed. Op het fietspad ligt op 1 plek een permanente plas water omdat het asfalt daar plaatselijk wat verzakt is. En die plas water was goed bevroren! De plad is een meter of 3 lang over de gehele breedte van het fietspad. Ik crosste er overheen en met de drie banden trok ik drie keurig evenwijdige sporen in het ijs. Kgrgrgrgrgrgrgr deed het onder de wielen. Ook dit had natuurlijk een mooi plaatje opgeleverd maar de kou weerhield mij ervan om te stoppen en uit mijn "verwarmde" cocoon te stappen. Volgende keer????


zondag 9 december 2012

Een trend?

De laatste tijd lijkt het alsof ik er meer en meer over lees. Kabelbreuk bij fietscomputers. Verschillende bronnen vermelden verschillende breuken. Bij mij was de kabel precies boven de mof op de opnemer afgebroken. Een rare plek? Geen idee, maar de foto spreekt voor zich. Gelukkig heb ik twee tellers in mijn Quest. Links de standaard Cat-Eye, rechts een Polar CS400 hartslagmeter. Deze is draadloos en doet het dan ook altijd, behalve wanneer de batterijen op zijn.

Omdat de Cat-Eye niet meer werkte had ik 'm helemaal verwijderd, hetgeen door Marcel Beekmans al eerder op Facebook opgevallen was. Omdat ik donderdag voor ik naar werk ging nog even de linker veerpoot wilde controleren wegens vermeend piepen en kraken, greep ik de gelegenheid aan om de opnemer van de veerpoot te verwijderen. Dat gaf mij de mogelijkheid om binnen in huis in rust en warmte te kijken of het probleem op te lossen was. 

Na het verwijderen van de opnemer uit de behuizing heb ik de standaard draad losgesoldeerd en er een iets dikkere aan gesoldeerd. Een paar nette krimpkousjes er overheen om ervoor te zorgen dat alles netjes afgewerkt is. De dikkere draad is hopelijk ook een stuk steviger en stugger waardoor doorslijten of breken minder snel zal voorkomen. Als ik 'm eerdaags monteer zal ik ook een paar tie-wraps om de veerpoot en de kabel maken zodat de kabel wat minder schuurt. Een extra stukje kabel bovenin de nok van de wielkast moet ervoor zorgen dat' ie niet breekt tijdens rare veerbewegingen. Of het echt noodzakelijk is weer ik niet maar het geeft mij een goed gevoel. De tijd zal het leren. Mocht de kabel namelijk nog een keer breken dan monteer ik geen fietscomputer meer met kabel maar een draadloos model. Scheelt een hoop gehannes met (de-)monteren van de veerpoot, rechts heeft de Polar CS400 al bewezen dat draadloos een hoop werk uit handen neemt.

De montage in de Quest zal zoals gezegd ergens in de loop van de komende week plaatsvinden. Echter, het bracket van deze teller is iets afwijkend van het origineel welke door Velomobiel.nl gebruikt wordt. Daarom zal ik deze op een andere wijze moeten monteren. Het clipje welke op het dashboard geschroefd zit maakt plaats voor een stukje 3M Dual-Lock "klittenband" en de achterzijde van de computerhouder maak ik vlak. Het resultaat is misschien wel weer een keer te zien hier op mijn weblog.

Tot later!

donderdag 6 december 2012

Niet met de fiets naar huis

Een felle scheut in mijn onderrug, gevolgd door stekende pijn en scheefstand zorgden ervoor dat ik de reis naar huis niet met de fiets kon maken. Q284 overnacht een paar nachtjes in 030 terwijl ik met rust probeer mijn rug weer op orde te krijgen. Eigenlijk heb ik elk jaar rond deze periode last van mijn onderrug. Of de kou er iets mee te maken heeft weet ik niet maar het schijnt er steeds meer op te gaan lijken.


Vanochtend had ik nog wel even de linker veerpoot gedemonteerd omdat deze flink wat herrie maakte. Na inspectie bleken de veren helemaal droog te zijn. Een paar flinke druppels olie erop en het probleem met piepen en kraken was voorbij. En passant zag ik dat de wielkast van het linker wiel begint los te raken, deze zal dus zeer binnenkort hersteld moeten worden.

Later meer.