dinsdag 11 december 2012

Heldere hemel

Dat vraagt natuurlijk om een foto. Helaas is een kraakheldere hemel met duizende fonkelende sterretjes niet te fotograferen met een mobiele telefoon. Zaken als resolutie, sluitertijd en diafragma zijn slechts digitaal te manipuleren. En dat levert niet de mooiste plaatjes op. Het gaat ten koste van de scherpte, als je uberhaupt al iets kunt zien op de foto. Vandaar dat ik voor de vorm maar even een foto van dr. Google leen (bron: www.lacenicera.eu) om een klein beetje sfeer te scheppen.

Waarom nou dit verhaal over een sterrenhemel? Zoals jullie vorige week konden lezen had ik als gevolg van rugklachten mijn Quest in 030 laten staan. Hij stond daar warm en droog. Gisteren heb ik 'm na mijn late dienst (inderdaad, ik ben weer aan het werk) naar buiten gerold om 'm weer 60 km. lang de sporen te kunnen geven. Het was een heerlijke nacht. Zoals je inmiddels hebt begrepen was de hemel kraakhelder hetgeen de temperatuur onder het vriespunt liet dalen. In geen velden of wegen een wolkje te bekennen aan de lucht. Alleen maar sterren, sterren, nog meer sterren en..... 2 vallende sterren! De eerste zag ik toen ik in de Meern reed, de tweede bij Alphen aan den Rijn. Zoals gebruikelijk bij vallende sterren gingen ze beide in dezelfde richting, naar het westen. Zou het iets met de komende kerst te maken kunnen hebben? De drie wijzen uit het oosten volgden immers een ster, en als die wijzen uit het oosten kwamen, gingen ze dus naar het westen!

Fascinerend trouwens dat naarmate je langer naar de hemel staart je steeds meer "hoopjes" sterren kunt ontwaren. Helaas moest ik ook op de weg letten en had ik geen zin om stil te staan en af te koelen want een kraakheldere sterrenhemel zie ik niet zo vaak. Misschien toch maar eens met een goede camera op statief, en gewapend met een goede warme jas de polder in trekken voor mooie plaatjes.

De rit van 030 naar 071 zelf was niet veel bijzonders, het was wel weer heerlijk om in de fiets te liggen. 60 km. in 1:45 uur, bijna 34 gemiddeld. Geen slechte score gezien de koude omstandigheden. En dat het koud was werd duidelijk toen ik langs de N11 ter hoogte van Alphen aan den Rijn reed. Op het fietspad ligt op 1 plek een permanente plas water omdat het asfalt daar plaatselijk wat verzakt is. En die plas water was goed bevroren! De plad is een meter of 3 lang over de gehele breedte van het fietspad. Ik crosste er overheen en met de drie banden trok ik drie keurig evenwijdige sporen in het ijs. Kgrgrgrgrgrgrgr deed het onder de wielen. Ook dit had natuurlijk een mooi plaatje opgeleverd maar de kou weerhield mij ervan om te stoppen en uit mijn "verwarmde" cocoon te stappen. Volgende keer????


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen