dinsdag 2 april 2013

RIS-sen gemist

Inmiddels is het door meerdere blogger besproken: de lente komt eraan! Na een lange periode van kou, wind, sneeuw, trage banden, beslagen windschermpjes en vollopende wielkasten kan er nu eindelijk weer genoten worden van zonneschijn! En met het toenemen van het aantal zonne-uren neemt ook het aantal racefietsers toe. En daarmee gaat mijn competitieve bloed weer harder stromen. Vroeger reed ik veel op de racefiets met een triathlonstuur en ook toen was het een sport om zoveel mogelijk wielrenners in te halen en voor te blijven. Het nadeel van het vroege voorjaar is echter dat de conditie van de eerste wielrenners nog niet op het niveau is om echt competitief te sporten.
Verder is het de eerlijkheid die mij gebied te zeggen dat ik een slechte RIS-er ben... Ik ben meer het type van "erop en erover". De echte psychologische oorlogsvoering van langzaam passeren en hopen dat ze aanklampen om vervolgens het tempo tot kuitenbijtende hoogtes op te voeren is niet aan mij besteed. Nu is het ook egostrelend om het commentaar te horen van wielrenners na het passeren. Vaak is nog wel een "wow!" of een "sjezus!" of iets dergelijks te horen. De vraag blijft dan natuurlijk of ik er wel hard genoeg voorbij ging, het commentaar was immers nog goed verstaanbaar.
Feit blijft echter dat de mogelijkheid om te RIS-sen voor mij redelijk beperkt is. Vroege diensten beginnen allemaal vóór 06:30, de tijd waarvoor ik daar in de Quest kruip varieert dan tussen 02:45 en 04:15. Op de terugweg na de vroege diensten fiets ik meer tussen scholieren dan tussen wielrenners. En voor late diensten geldt het omgekeerde. Op de heenweg (overdag) naar Utrecht rij ik tussen de scholieren en op weg naar huis rij ik vaak op tijden dat de meeste wielrenners de pastamaaltijd al aan't verteren zijn. Alleen voor weekenddiensten geldt dat er nog weleens geRIS't kan worden. Zo ook afgelopen maandag (2e paasdag, ook een soort zondag). Mooi weer dus de nodige wielrenners trokken thermokleding aan en haalde de aluminium of carbon karretjes uit het vet. En zo kon er toch nog geRIS't worden, getuige de foto.
Ik hoop op een lange en warme zomer!

4 opmerkingen:

  1. Geen geld kan de gezichtsuitdrukking betalen van peletonrijders die denken minstens de nieuwe tour de France persoonlijk te kunnen winnen om vervolgens een lullig 'tringeling !' van een doodgewone ordinaire fietsbel te horen.

    Met de kaak zowat op de grond ( ze horen immers geen knetterende brommer ) kijken ze dan achterom. En zijn dan vrijwel altijd nog zo sportief geweest om plaats te maken met veel geschreeuw naar voren. Ach dat is hun manier van communiceren.

    Ik vind wel dat als je daar lang suist je je ook niet mag laten kennen en ze nu wel voor moet blijven, en zo'n peleton gaat met gemak richting hoog in de 47 km/u als ze zin hebben in een tempoverhiging heb ik wel gemerkt.

    Hachelijke zaak, want ik houd dat nu ook geen meerdere minuten vol nog ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Robert-Jan,

    Quezzzt heeft gelijk, het ligt er veel aan hoe groot de groep is, en in welke vorm ze zijn. Ik heb in Nederland (Zeeuws-Vlaanderen) veel met een groep uit Belgie meegetraind waar regelmatig profs en amateurs ook meereden.
    Dat was niet meegevallen om daar met een VM voor te blijven, de snelheden konden daar langdurig boven de 50 liggen als je er een paar goede koprijders bij had.
    Maar ik wens je uiteraard een goede RIS zomer toe......

    Groeten, Adri.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. RIS is bijna altijd leuk, maar gisteren heb ik er weer eens 2 letterlijk de berm in getoeterd. Ik kom uit het westen, en hier in Twente wordt gewoon niet gekeken op kruisingen. Da's toch anders dan over het hoofd gezien worden. Wat dat betreft kijk ik niet uit naar meer RIS kansen.
    Verder ben ik ook van: 'Hou het kort zei Van Oldenbarnevelt tegen zijn beul.' Ik heb liever niet dat ze denken dat ze me nog kunnen inhalen, straks is het nog waar ook en dan is eeuwige schaamte mijn deel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Omgekeerd, ik werd laatst bijna gevist door een man op een zware fiets met spikes. Ik had hem net ervoor gesproken. Hij gaf aan bij een bedrijf te werken dat elektrische ondersteuning in fietsen bouwt. Dat had hij ook bij hem zelf gedaan. En hij reed gewoon, rustig trappend bijna 40. Oeps, had een heel apart beeld gegeven.

    BeantwoordenVerwijderen