vrijdag 12 juli 2013

Schwalbe One

Nog geen meter heb ik gereden met de Schwalbe Ultremo ZX 23mm om mijn 28" achterwiel. Dus ik heb ook nog niet kunnen ervaren hoe licht de band zou rollen. Er wordt hoog opgegeven over deze band, Wim heeft ze getest op de pendel en ze pendelen erg laaaaaaa...aaaaaaaaaaaang. Erg gunstig dus voor wedstrijden. En nu komt Schwalbe met een nieuwe wedstrijdband, de Schwalbe One!


De Schwalbe One is dus een echte wedstrijdband, voorlopig alleen in 28" (622) in diverse breedtes, en als vouwband, tube en tubeless leverbaar. Schwalbe claimt met deze band de snelste en meest betrouwbare Schwalbe wedstrijdband ooit te hebben gemaakt. En met 205 gram is de 23mm. brede Schwalbe One slechts fractioneel zwaarder dan de nog leverbare Schwalbe Ultremo ZX in 23mm. Dit nadeel (het hogere gewicht) wordt ruimschoots gecompenseerd door de lichtere loop en de betere lekbescherming. Meer informatie over de Schwalbe One vind je hier. De band is pas komende herfst leverbaar, de officiële introductie vind plaats op Eurobike.


Foto's geplaatst met toestemming van Schwalbe.

woensdag 3 juli 2013

Quest4Speed

Zelf vind ik 'm leuk, de titel van dit blogbericht. Soms moet je meerdere keren lezen voor je alle betekenissen gevonden hebt. In dit geval gaat het er niet om dat je voor snelheid toch echt een Quest nodig hebt. Nee, in dit geval gaat het om de zoektocht naar snelheid! Nadat ik (en vele anderen met mij) afgelopen weekend heb mogen ruiken aan het echte hardrijden met de Quest, lijkt het alsof er een soort onhoudbare drang is ontstaan naar meer, meer, meer snelheid. Vergelijk het maar met de automobielindustrie, daar wil ook iedereen steeds sneller en sneller en sneller.

Derhalve had dit blogbericht ook "Quest4Efficiency" kunnen heten, het is immers net waar je de focus op legt. Door de stroomlijn van de Quest (de velomobiel) te verbeteren, verbeter je tegelijkertijd de efficiëntie Je zult met dezelfde hoeveelheid energie verder geraken (of minder tijd nodig hebben). Je kunt dus bijna stellen dat "Quest4Speed" en "Quest4Efficiency" onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Vergroot de efficiëntie van de Quest, dan vergroot je ook het snelheidspotentieel. Vergroot je het snelheidspotentieel maar ver genoeg dan heb je een potentiële winnaar onder je kont. Je hoeft dan alleen nog jezelf te tunen (maar dat is weer hele andere koek maar komt in feite op hetzelfde neer.)

Nu schreef Wim Schermer mij laatst dat hij met zijn Quest in "oorlogstrim" zoveel aan efficiëntie heeft verbeterd dat hij bijna op het niveau zit van een Milan SL, een velomobiel die in standaarduitrusting een hoger snelheidspotentieel heeft ten opzicht van een standaard Quest. Ik noem zijn zichtbare verbeteringen op: brede velgen, lichte banden en radiaalbanden (!), lage racekap (custom), voetenbakjes, wielkappen, SKF E2-lagers, pvc-tape afplakwerk en mogelijk nog wat klein grut wat niet direct zichtbaar is. Een aantal van deze zaken zijn tegenwoordig voor bijna elke velomobielrijder beschikbaar. De snoepwinkel van Wim barst van het lekkers, al likkebaardend vul je je digitale boodschappenwagen tot je onderaan de streep een bedrag van 3 of misschien wel 4 cijfers voor de komma ziet staan. Dit bedrag hoef je alleen maar over te maken op de rekening van Wim en voila: meer snelheid bij hetzelfde vermogen. Of zo je wilt: minder vermogen voor dezelfde snelheid (denk aan het referentiekader!) Maar waarom zou ik nu een artikel schrijven? Toch niet om alleen maar Wim zijn snoepwinkel te promoten?

Op de baan in Lelystad was ik nog even met Jan Geel in gesprek over het nut van de wieldoekjes. Via via was ter oren gekomen dat ook ik aan de binnenzijde van de voorwielen wieldoekjes droeg. Jan zei dat hij dat al sinds jaar en dag doet. Het voordeel zou zeker merkbaar zijn. Theorieën over het af-/opsluiten van de spaken zijn er genoeg, Google maar eens op termen als "discwielen" of  "schijfwielen" of  "dichte wielen", je krijgt een hoeveelheid informatie op je afgevuurd waar je in een weekend nog niet doorheen kunt lezen (laat staan alles begrijpen). Nu hoef ik ook niet alles te begrijpen maar ik wil er wel een gevoel bij hebben. En dat gevoel is weer belangrijk (beaamde Wim Schermer eerder ook) dat het voor een wedstrijd tussen je oren ook moet kloppen. Het winnen van een wedstrijd is het doel, of dat nu winnen van een tegenstander of winnen van jezelf is. Winstmaximalisering behaal je dus alleen als ALLES klopt! Dus niet alleen je materiaal, maar ook je vooraf gedane trainingen, je mentale staat, je nachtrust en alles wat jou maar kan onderscheiden van die andere deelnemer (of jezelf tijdens die vorige wedstrijd). Goed, ik drijf af van waar ik nu eigenlijk heen wilde.

Vroeger toen ik triathlon deed reed ik graag met een dicht achterwiel. Eerst met een ECHT Ambrosio discwiel met Campagnolo, later met wielplaten. Beide gaven een merkbare snelheidstoename. Het Ambrosiowiel was zwaar, bijna loodzwaar. Maar als het eenmaal draaide dan draaide het ook door en door en door (het zogeheten vliegwieleffect). Later toen ik niet meer de beschikking had over het Ambrosiowiel viel ik terug op wielplaten. Deze werden op het achterwiel gemonteerd en met een soort platte schroefjes vastgeschroefd. Ook hier merkte ik duidelijk een voordeel. Wellicht dat ook hier het gewicht van de platen een rol in speelde, maar aerodynamisch zal er zeker sprake zijn geweest van winst. Goed, dichte wielen dus...

Standaard werd mijn Quest afgeleverd (toen'ie nieuw was) met smalle velgen met wieldoekjes. Op zich een hele mooie constructie waarbij het doel duidelijk was: Geen malende spaken die door de lucht schoepten. De smalle velgen en de wieldoekclipjes zorgden ervoor dat de wieldoekjes bijna perfect aansloten op de zijkant van de velg. Tegenwoordig worden er steeds vaker brede Gingko-velgen gemonteerd waarbij de wieldoekjes al minder mooi aansluiten op de rondere zijkant van de velg. Ook voor het achterwiel geldt hetzelfde. De smalle (blanke) velg voorzag in een prima aansluiting tussen doekjes en velg, de nieuwere aero-velgen maken een strakke aansluiting lastiger. Sterker nog, het door mij gespaakte 28"-wiel met 40mm hoge aerovelg wordt een aerodynamische ramp met wieldoekjes! Theoretisch zou de rijwind zelfs achter de wieldoekjes terecht kunnen komen, zo groot is de kier tussen velg en wieldoekje. (let wel: ik vind de wieldoekjes an sich een perfect, budgetvriendelijke oplossing, ik gebruik ze met veel plezier op de brede velgen!) "Kan dat nou niet beter?" dacht ik bij mijzelf? En zo begon mijn speurtocht naar de "Quest4Speed"

Op het oog een mooie oplossing met wieldoekjes

... maar dit moet beter kunnen!
Zoekend op termen als "discwheel" en "wheel discs" kwam ik al gauw uit bij het Amerikaanse Wheelbuilder.com. Zij leveren een product dat luistert naar de naam "Aerojacket". Aerojackets zijn niets anders dan voorgevormde discs die je op je wiel monteert en welke perfect aansluiten OP de velg. Een naadloze overgang tussen velg en disc is daarmee mogelijk. Daarmee neemt de aerodynamica natuurlijk enorm toe met als gevolg een forse toename van het snelheidspotentieel. Okay, okay, even een hele dikke vette ;-) want in feite zit de grote winst natuurlijk niet in het beter aansluiten van de disc op de velg. De grote snelheidswinst zit 'm natuurlijk in het feit dat het door deze ingreep mogelijk is om een smalle, stijve 28" velg te steken in het achterste van de Quest. Deze smalle velg met dito band (in mijn geval een 23mm. Schwalbe Ultremo ZX) maakt het weer mogelijk om een smallere wielstroomlijnkap te maken hetgeen ook weer aerodynamische voordelen heeft. En die smalle band daarvan heeft Wim Schermer al tijdens zijn uitrolproeven laten zien dat'ie heeeeel lang doorpendelt (en dus heel weinig rolweerstand heeft)

Foto met toestemming van www.wheelbuilder.com
Nog langer speuren, tot in de diepste krochten van het internet leverde nog meer interessante links op. Want de makkelijkste weg is natuurlijk een bestelling plaatsen bij Wheelbuilder.com maar er zijn ook hobbyisten die zelf aan de slag gaan. Een mooie step-by-step beschrijving van hoe je zelf een goede set wheel discs maakt vind je hier. En ook YouTube biedt enkele "tutorials" zoals deze:





Sommige tutorials zijn misschien wat knullig (made out of cardboard) maar uiteindelijk gaat het maar om twee dingen: Verbeterde aerodynamica en een veilige installatie. Vooral dat laatste mag natuurlijk niet uit het oog verloren worden, niemand staat graag langs de kant met een paar kartonnen discs welke volledig logeslagen in het wiel hangen. Of erger nog, anderen verwonden. Nee, dan lijkt de oplossing van Wheelbuilder.com nog de meest sterke, bedrijfszekere en niet te vergeten meest aerodynamische.

Voor de voorwielen van een Quest gaat natuurlijk hetzelfde verhaal op alleen daar zit je met het probleem van montage van de veerpoot terwijl er discs gemonteerd zijn aan de binnenzijde van de wielen. Daar ga ik nog eens een nachtje over slapen. Immers, de wens voor een setje smalle 451-velgen met 451-Schwalbe Ultremo's ZX blijft, ook dat is namelijk een onderdeel van "Quest4Speed"

Vrienden op mijn blog, dit artikel heb ik regelmatig met een flinke knipoog geschreven. Mocht je fundamentele onjuistheden vinden in mijn opvattingen of theorieën schroom dan niet en reageer met een dito knipoog ;-)

03-07-2013 00:03 Zojuist lees ik dat snelheidsgoeroe Wim Schermer ook een epistel getypt heeft op zijn weblog. Als ik het zo bekijk gaan er volgend jaar weer heel wat snelheidsrecords gebroken worden op de RDW-baan. Of anders gezegt: er zal door mij nog harder gereden moeten worden om mijn 8e plek vast te houden ;-)

03-07-2013 00:18 Ook Magic Bullet doet nog een (late) duit in het zakje. Deelname aan CV2014 staat inmiddels op zijn agenda. Iets wat ik al van meerdere velonouten heb gehoord/gelezen. Het zou weleens heel druk kunnen worden als iedereen zijn woord houd!

maandag 1 juli 2013

Klim in de Quest

De wedstrijd op de RDW-baan van afgelopen weekend zorgde ervoor dat er naar afgelopen weekend toe gepiekt moest worden. De ritjes die ik reed waren hoofdzakelijk woon-werkritten en behalve functioneel ook zeer inspannend. Goed letten op de hartslag, welke zone wil ik trainen, interval, intensief duurvermogen vergroten, noem maar op. Daarom was het vandaag tijd voor een ontspannen ritje waarin alles mocht en niets moest. Nou ja, alleen kilometers maken moest, maar dat is inherent aan het fietsen in een Quest. Ik besloot daarom weer eens de duinen in te trekken, dat had ik al zo'n tijd niet meer gedaan. En ik had mij ook voorgenomen om achteraf eens niet de hele rit te beschrijven maar de foto's te laten spreken middels een kort onderschrift. Dus daarom vandaag plaatjes kijken in plaats van lezen, veel kijkplezier!!!

Kijk, in de verte, ook de Zuid-Hollandse duinen hebben Schotse Hooglanders!


Mensen die weleens door de Katwijkse duinen fietsen herkennen hierin de Soefi-tempel

Hoe deze slak in de Noordwijkse duinen aan deze stok is komen te hangen is mij een raadsel!

Heerlijk fietsen, niet alleen door de duinen waar je de zilte zee ruikt, maar ook door de heerlijk geurende bossen!

U wordt van harte welkom geheten in Noord Holland, gemeente Zandvoort...

... behalve met een Velomobiel!!!

Oog in oog met beeehhhhhh!!!

Beeehhhhh, ik ben niet bang!

... maar jij bent wel heel erg groot en geel, ik neem het hazepad!

In the Dutch mountains! Bloemendaal, "Het Kopje", Marcel Beekmans ging mij al meerdere keren voor

Aanvang van "Het Kopje", het venijn zit 'm in de staart!
Iedereen bedankt voor het lezen (kijken?) en tot de volgende blog!