dinsdag 5 november 2013

Ongeleid projectiel

Zondag reed ik terug uit werk naar huis. Ik had nieuwe voorbanden gestoken omdat de Kojak's hun beste tijd hadden gehad. Een ervan was zelfs zo ver heen dat de onderliggende draden zichtbaar waren. Nu reed ik dus weer op Marathon Plussen en dat was goed te merken. De vaart was er wel een beetje uit.

Het kost altijd even wat moeite om mij eroverheen te zetten en te accepteren dat het allemaal wat minder snel gaat. En gelukkig ging het allemaal niet zo snel want tussen Bodegraven en Zwammerdam spotte ik in de verte drie meisjes die drie honden aan het uitlaten waren op het fietspad. Ruim van tevoren toeterde ik meerdere malen maar er leek geen actie te komen. Op zich was er genoeg ruimte om te passeren dus met onverminderde vaart reed ik door. Plotseling rukt een kleine Jack Russell (het ongeleid projectiel) zich los en stormde op de neus van mijn Quest af. Vol ging ik in de ankers en ik voelde mijn voorwielen blokkeren. Mijn ervaring met wegsturen zijn niet best omdat honden vaak op het laatste moment toch nog uitwijken, ik bleef dus rechtdoor "glijden". De kleine Jack Russell bleef echter ook onverminderd koers houden richting mijn Quest, een aanrijding kon ik helaas niet voorkomen. Boenk boenk ging het. Ik voelde de kleine onfortuinlijke Jack Russell onder de Quest door rollen. De jongedame die hem uitliet kwam geschrokken aanrennen en ontfermde zich over het hondje.

Ze wilde gelijk weglopen zonder verder even een gesprekje aan te knopen. Ik riep haar daarom te blijven staan en niet weg te lopen. Het was duidelijk dat de jongedame net zo geschrokken was als het hondje en ik. Ik deed de kap af en liep naar het meisje toe. Ze had de Jack Russell op haar arm en ik zag gelijk bloed uit het nagelbed van het hondje komen. Verder leek hij geen andere verwondingen te hebben. Wel had hij duidelijk schrikm hij beefde en rilde en was voor een Jack Russell extreem kalm. Ik vertelde de jongedame dat ik nog even de schade aan mijn Quest wilde bekijken voordat ik weer door zou rijden. Gelukkig zag ik geen enkele beschadiging, waarschijnlijk mede door de verstevigingsribben in de neus van mijn Quest.

We hebben geen gegevens uitgewisseld, of dit verhaal nog een staartje krijgt weet ik niet, ik rij 6-8 keer per week over dat fietspad, vermoedelijk kom ik de bewuste Jack Russell nog wel een keer tegen, eens zien hoe hij dan reageert.