zondag 29 december 2013

OBT2013

Het jaar wordt traditiegetrouw afgesloten met de Oliebollentocht. Dit jaar werd de OBT verreden vanuit Tilburg met dank aan Toni Cornelissen die de organisatie voor zijn rekening had genomen. Doordat de OBT op een vrijdag verreden werd was de opkomst minder groot als voorgaande jaren. Evengoed waren er toch nog tussen de 60 en 70 deelnemers. De meeste daarvan zijn fietsend naar Tilburg gekomen getuige de weinige auto's op het parkeerterrein. De windwaarschuwing die vooraf op diverse (sociale) media werd afgegeven bleek uiteindelijk niet de kracht te hebben die verwacht werd. De uitschieters naar 10 Bft. heb ik uiteindelijk niet gevoeld of gemerkt. Vlak voor vertrek met de Quest naar Tilburg keek ik nog even op Buienradar voor een actueel beeld van de wind, dat zag er zo uit:


De tocht van Leiden naar Tilburg verliep zonder grote problemen. Een paar keer bleek de kaart in de Garmin niet meer de juiste weg te kennen, fietspaden worden ook weleens omgelegd. Omdat de route door de planner van de Fietsersbond is gemaakt kent deze plannen blijkbaar ook niet de meest recente informatie. Ik reed de route samen met Reinier en samen wisten we wel weer de juiste route te vinden maar het blijft lastig als er maar eentje de kaart op de navigatie ziet. Gezond verstand en een dosis kennis komen dan goed van pas. Onze route ging vanuit Leiden via Boskoop, Gouda, Reeuwijk en Haastrecht naar Schoonhoven voor de eerste oversteek per pont.


Na Schoonhoven ging het nagenoeg in een rechte lijn naar Gorinchem voor wederom een oversteek over het water (Boven Merwede) wat tevens het einde van Zuid Holland betekende, vanaf hier bevonden wij ons in het Brabantse land. Hier bleek de route van de Fietsersbond ons even in de steek te laten. De route was ingetekend via de westkant van de brug terwijl het fietspad zich aan de oostkant van de brug bevond. Ook aan de andere kant van de brug bleek de ingetekende informatie niet juist maar we vonden onze route door Sleeuwijk. Daarna volgde dorpjes waarvan ik van het bestaan niet afwist. Klinkende namen als "Uppel" en "Babyloniënbroek" vlogen voorbij, sommige dorpjes leken niet langer dan de lengte van twee Quests, zo snel volgde het "einde bebouwde kom" bord op het "bebouwde kom" bord.

Uppel, the day after OBT2013
Niet al te lange tijd later volgde de volgende pont, dit keer om de Bergse Maas over te steken. Hierna bevonden we ons direct op de route van de OBT2013, maar dan in omgekeerde volgorde. Omdat ik in de routeplanner geen huisnummer had ingegeven kwamen we uiteindelijk niet aan de juiste kant van de Bijsterveldenlaan uit, gelukkig wist een passant ons perfect uit te leggen waar we moesten zijn. 5 minuten later stonden we voor de deur van de kantine waar ons heerlijke warme koffie en een plak cake aangeboden werd. Deel 1 van de missie volbracht!



Toni heette ons allen welkom vanaf de stamtafel en deelde de complete groep in tweeën. Een "langzame" groep en een "snelle" groep. Omdat Reinier en ik eigenlijk net pas binnen waren besloten we om met de tweede groep mee te rijden. De gemiddelde snelheid zou op ongeveer 25 km/uur gehouden worden hetgeen volgens Toni betekende dat je aan de staart van de groep al gauw 35 km/uur moet rijden om te kunnen volgen. Geen probleem natuurlijk voor jongens die wedstrijden rijden met gemiddelden van 50 km/uur en hoger. Het aandeel Quests (XS) en Strada's was in deze groep erg hoog. In de eerste groep waren meer Mango's en Alleweders te vinden (uitzonderingen daargelaten natuurlijk). De route ging voor ons het eerste stuk tot de pont over de Bergse Maas dus over bekend terrein, we hadden het immers een uur ervoor ook al gereden, maar dan in omgekeerde volgorde. Stonden wij vanochtend als enige twee op de pont, nu was de pont tot de nok toe vol met gekleurde zetpillen...



Na de pont reden we richting Heusden voor de koffie en de appeltaart. De route voerde over en onderaan de dijk en met de wind pal uit het zuiden was het voor sommige lichtere rijders nog een hele toer om hun velomobiel niet om te laten waaien. Gelukkig breng ik zelf nogal wat gewicht in de schaal dus erg veel last had ik er niet van. Op de dijk dreigden we even de langzame groep in te halen waarop Theo van Andel de snelle groep tot een halt bracht, mede omdat de snelle groep redelijk uitgewaaierd was op de dijk. Ruim 5 minuten hebben we gewacht tot de groep weer compleet was. Dit kwam mede doordat de bijna alle Quests "gekontkeerd" moesten worden, 100 meter na de pont. Quests met Kojaks of sortgelijke smalle banden konden de draai de dijk op wel maken, maar Shredda's, F-lite's of andere ballonbanden konden de draai eigenlijk niet maken. Gelukkig was Victor Rinia bereid om vieze handen te maken en iedereen die het nodig had om te zetten, Victor, bedankt, ik hoop dat je niet door je rug bent gegaan bij het keren van mijn Quest ;-)





De plywood-velomobiel van Joost Evers, de meest gefotografeerde en besproken velomobiel van OBT2013




Na de koffie ging de rit verder door/over de Loonse en Drunense duinen weer terug richting Tilburg. Een schitterende route, vooral langs het Afwateringskanaal 's-Hertogenbosch-Drongelen. Heerlijk geurend bos en een fietspad waarover niet ingehaald kan worden. Dat zorgde voor een ontspannen stukje fietsen. De enige die van tijd tot tijd op de meest onverwachte en slechts begaanbare paden toch nog voorbij wist te komen was Hans Wessels. Hij sprintte regelmatig naar voren om bij de volgende kruising zijn oranje Quest dwars op de weg te zetten zodat de hele stoet veilig kon oversteken, soms tot ergernis van sommige automobilisten.Wederom werd de langzame groep weer ingehaald, vlak voor Tilburg. Als een grote groep kwamen we weer aan bij de kantine, eerder dan gepland. De oliebollen moesten nog gebakken worden maar dat zorgde ervoor dat ze verser dan vers waren. Ook de erwtensoep smaakte prima! Iedereen zocht weer een plekje bij elkaar om even na te kletsen. Na het dankwoord voor alle vrijwilligers door Toni, en een dankwoord voor Toni door Kees van Malssen ging ieder zijns weegs. Scouting, B&B, veilige thuishaven of hotel, iedereen had wel een plekje gevonden. Zelf koos ik voor een stukje luxe in een hotel op een half uur fietsen van Tilburg. Een heerlijk ontspannen heet bad en nog even op bed tv kijken maakte een einde aan de dag van de Oliebollentocht 2013. De volgende dag fietste ik de terugrit naar huis, 90 km om precies te zijn. Dat maakt een totaal van 270 km. in twee dagen. Uiteraard is dit niets vergeleken bij de jongens uit het hoge noorden die in twee of drie dagen 500+ op de teller wisten te zetten. Respect!


27 december een pont vol met Velomobielen, 28 december was ik de enige...


Molen bij Pinkeveer.


10 opmerkingen:

  1. Hoi RJ, de datum zorgde ervoor dat ik er niet bij kon zijn, maar door je verslag voel ik de kriebels voor een volgend evenement alweer opkomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook ik moest gewoon werken maar ben toch blij dat ik door de foto,s mee kan genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi verslag weer (incl. de foto's). Hoewel Tilburg bij mij zowat om de hoek is bleek de datum voor mij niet geschikt, helaas. Maar goed, het is pas mijn eerste VM-jaar dat ik de OBT moet missen. Misschien gaat het volgend jaar lukken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Great report. I wish I could join you someday. It's warmed up today. It's only -28C as I type this. I'm sure your rain would feel better than our snow and ice right now.
    Greetings from Canada
    Kevin

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi RJ,

    geen problemen gehad ná het Questje-keren...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Robert-Jan, ik durfde rit niet aan gezien de weersvoorspelling. Achteraf viel het nog redelijk mee. Volgend jaar maar weer een poging.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Probleem is nu alleen dat ik de 14.000 kilometer niet haal, dat is weer een uitdaging voor 2014.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dit jaar zat ik net onderweg naar mijn wintersport vakantie maar volgens jaar wel ik ook eens gaan kijken met mijn WAW022..
    Leuk verslag trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen