maandag 9 februari 2015

Het heeft een naam gekregen...

Vrienden, het is alweer een tijd geleden dat ik jullie heb geschreven over de voortgang van mijn herstel. Inmiddels is er bijna anderhalve maand verstreken na mijn laatste bericht. In die tijd is er veel gebeurd waar ik geen zin in heb om over te schrijven maar de uitkomst wil ik met jullie delen.

Op advies van mijn fysiotherapeute en de bedrijfsarts ben ik voor een second opinion bij een andere arts geweest. Hij wist binnen enkele ogenblikken op de MRI-beelden te zien waar het bij mij aan schort en kwam met het "vernietigende" oordeel: Spondylolyse.
Een Spondylolyse is een rugaandoening waarbij de verbinding tussen het wervellichaam en de wervelboog niet meer intact is. Dit als gevolg van een genetische (aangeboren) afwijking of als gevolg van een opgetreden ‘stressfractuur’. (bron: http://www.hetrugcentrum.nl/rugklachten-s-z/spondylolyse
bron: http://www.tweestedenziekenhuis.nl/behandeling-onderzoek-aandoening/lage-rugpijn/
Ik zou er heel veel over kunnen schrijven maar de bovenstaande link legt het goed genoeg uit. Zoals je daar kunt lezen is de meest voorkomende locatie voor en spondylolyse L5 (lendenwervel 5), ook bij mij is dit het geval. Er is een mogelijkheid om dit te opereren, dit wordt een spondylodese genoemd.
Een spondylodese is het aan elkaar vastzetten van twee of meer wervels met behulp van kunstmatig fixatiemateriaal. Na het plaatsen van het materiaal groeien de wervels aan elkaar waardoor een stevige botverbinding ontstaat. (bron:  http://www.hetrugcentrum.nl/rugklachten-s-z/spondylodese). 
bron: http://www.nvvn.org/patienteninfo/rug-spondylodese.php
Ook hierover kan ik inmiddels veel schrijven om het jullie uit te leggen maar wederom geeft de bovenstaande link een goed beeld van hoe het er bij mij zou kunnen uitzien.

Op internet zijn er diverse fora waar over deze chronische aandoening en de hersteloperatie geschreven wordt. Er zijn voor- en tegenstanders en iedereen heeft een eigen verhaal. Aan mij de ondankbare taak om daar een eigen verhaal uit te distilleren. De arts die de second opinion heeft uitgevoerd heeft in ieder geval goed gezien dat het mij niet ontbreekt aan wilskracht, positiviteit, doorzettingsvermogen en een goed humeur. Ik sluit voorlopig even af met de bekende woorden van Bassie: "Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!"