zaterdag 26 september 2015

Nieuwe stekkers en woon-werkrit na nachtdienst

Al geruime tijd had ik last van een slechte verbinding tussen accu en Quest. Een slechte passing van de stekker was hier de oorzaak van. Ik had al geruime tijd nieuwe stekkers liggen die alleen nog aan de bestaande bekabeling gesoldeerd moest worden. Toen belandde ik in het ziekenhuis en begon het Questloze tijdperk dat bijna een jaar duurde. Daarna plantte ik mijn Quest pardoes in het bestuurdersportier van een personenauto waardoor ik weer een aantal weken Questloos door het leven moest. Mijn Quest is inmiddels weer thuis en de eerste woon-werkritten zijn achter de rug. Afgelopen week heb ik eindelijk de koe bij de horens gevat en ben ik met kabelstripper, soldeerbout en krimpkousen aan de slag gegaan. Voor een bedrijfszekerdere verbinding heb ik gekozen voor stekkers die ook gebruikt worden in radiografisch bestuurbare auto's, vliegtuigen, boten e.d. De zogenoemde "Tamiya-stekker" bestaat logischerwijs uit een mannetje en een vrouwtje. Beide hebben een gescheiden plus- en minpool. Het mannetje kan op slechts een manier in het vrouwtje geschoven worden (waar herkennen we dat van...) en klikt dan vast met een lipje. Ook zonder het lipje zou de combinatie vast blijven zitten want de passing is erg strak, maar een beetje zekerheid kan nooit kwaad. En passant heb ik nog een tweede accu aangeschaft voor de Quest, toevalligerwijs dezelfde waar Stradaatje afgelopen week over schreef. En omdat de Tamiya-stekker heel anders is dan de standaard aansluiting van de Quest en de standaard meegeleverde lader, moesten ook deze twee een stekkertransplantatie ondergaan. Uiteindelijk moesten ook de stekkers van de extra verlichting die ik op de neus van mijn Quest heb vervangen worden voor het type "Tamiya". Onderstaand het resultaat.



Vanochtend stapte ik om 05:30 na een nachtdienst in de Quest om van Nieuwegein naar huis te rijden. De temperatuur schommelde ergens rond de 5 graden en ik was slechts gekleed in een korte wielerbroek en een shirt met korte mouwen. Gelukkig werd het al snel behaaglijk in de Quest. Als gevolg van de kou en de mist was het soms lastig om op snelheid te geraken. Eenmaal op snelheid kon ik het redelijk vasthouden. Mist, kou maar ook een conditie van 0,0 zorgde ervoor dat ik uiteindelijk pas na 7 kwartier weer thuis was. Tijdens de gehele rit moest ik nog drie keer stoppen en uitstappen om af te wateren want tijdens de nachtdienst gaan er aardig wat koppen koffie doorheen, en dat spoelt wel lekker door. Tijdens mijn laatste plasstop had ik een prachtig zicht op het ochtendgloren dat zich liet verleiden om op de gevoelige plaat vastgelegd te worden. Het resultaat zie je hieronder.




7 opmerkingen:

  1. Hoi Robert-Jan,

    Die Tamiya stekkers werken prima inderdaad, ik heb al na 3 maanden de overstap gemaakt naar dit soort stekkers omdat er constant slecht contact was met de destijds originele Velomobiel.nl stekkers. Nooit spijt van gehad!

    Groeten, Adri.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Adri,

      Crap, ik maar denken dat ik de primeur had met deze stekkers. Zoals je hier beneden kunt lezen bij Rob zouden deze stekkers misschien ooit een zinvolle upgrade kunnen worden bij de mannen uit Dronten en andere velomobielproducerende mannen.

      Sportieve groet,

      Robert-Jan

      Verwijderen
    2. Hoi Robert-Jan,

      Als ik het goed heb zijn ze al over gestapt in Dronten, André Dronkers had ze al standaard in zijn Strada geloof ik, Belle had ze ook maar heeft ze door andere laten vervangen. Zij was niet tevreden met de Tamiya's omdat ze slecht te openen waren.
      Ik ben al 2½ jaar heel tevreden met deze stekkers, één keer een uitval gehad omdat een draad doorgesleten was, maar ze gaan nooit los, maken geen kortsluiting in contact met een vochtige binnenkant en zijn prima aan te sluiten en los te maken. Ik zou geen andere meer willen!
      Je kan eventueel eens je licht opsteken in Dronten wat ze nu standaard gebruiken?
      Mijn stekker verhaal kan je als je wilt nalezen:

      http://a3manh.blogspot.no/2013/01/stekkers.html

      Of ik de primeur had? Geen idee, ben ik ook niet mee bezig, ik had een hoop ergernis met die originele, lostrillen, slecht contact en net als Rob zegt, ineens in het donker rijden. Mijn oplossing was toen ook de Tamiya's en ze werken tot nu toe perfect!

      Groeten, Adri.

      Verwijderen
  2. Hoi Robert-Jan,

    De stekkers die gebruikt worden door velomobiel zijn inderdaad niet erg stabiel. De oplossing die jij gemaakt hebt ziet er goed uit.
    Heel veel succes weer met fietsen.

    Mooie foto's van de ochtend glorie.

    Groet,
    John

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi John,

      Bedankt voor het compliment. Ik hoop dat het solderen en het aanbrengen van krimpkousen de verbindingen voldoende beschermt tegen vocht. Zodra dat niet het geval blijkt zal ik daar uiteraard over schrijven.

      Sportieve groet,

      Robert-Jan

      Verwijderen
  3. Dat van die slechte verbinding tussen de stekkers herken ik wel. Ik rijd soms ook ineens in het donker, of de boel begint te flikkeren als je over een hobbelige weg rijdt. Erg vervelend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Rob,

      In eerste instantie heb ik dat probleem geprobeerd op te lossen door om beide stekkers een stukje haakjes-klittenband te slaan, en de twee stekkers met lusjes-klittenband aan elkaar gefixeerd zodra ze in elkaar zaten. Dat werkte drie maanden goed en toen werkte dat ook niet meer. Deze Tamiya stekkers werken hopelijk veel langer. Wellicht wordt het ooit nog overgenomen door een van de velomobielproducenten als een zinvolle upgrade.

      Sportieve groet,

      Robert-Jan

      Verwijderen