zondag 13 september 2015

Quest hersteld en NK Tijdrijden Texel

Aanrijding met de Quest

30 juli j.l. reed ik met mijn Quest, na mijn laatste werkdag voor de zomervakantie, van Nieuwegein naar huis. Op zich niets bijzonders, ik leg dit traject al enkele jaren af. Ik ken de plekken waar extra voorzichtigheid geboden is als mijn broekzak. Op een van die plekken ging het op die 30 juli helaas toch mis, met als gevolg een aanrijding waarbij ik frontaal in het bestuurdersportier van een auto reed. Een doffe klap bracht in een fractie van een seconde de snelheid terug van ongeveer 20 kilometer per uur naar 0. De neus van Quest 284 was daardoor een aantal centimeter korter. In eerste instantie begon ik als op automatische piloot uit de Quest te klimmen en foto's te maken van de situatie.





Pas nadat tegenpartij en ik fysiek kennis hadden gemaakt met elkaar en het adrenalinepeil enigszins gezakt was, kwam het besef dat deze aanrijding rugtechnisch gezien niet zo best voor mijn rug kon zijn. Uit voorzorg zijn de hulpdiensten ingeseind en met enige vertraging stond er uiteindelijk een politiewagen en een ambulance. Na de nodige formaliteiten van het ambulancepersoneel werd ik met een schepbrancard uit het gras gehaald en overgebracht op een vacuümmatras op een brancard in de ambulance. Een infuus met morfine tegen de pijn werd ingebracht en plakkertjes voor de monitor werden aangebracht. Toen het hele circus compleet was begon de rit naar het ziekenhuis in Leiderdorp. Daar werden ook weer de nodige onderzoekjes gedaan en diverse foto's werden gemaakt. De foto's werden vergeleken met de foto's die begin dit jaar van mijn rug zijn gemaakt en de conclusie was dat er geen veranderingen te zien waren. Enigszins gerustgesteld mocht ik weer naar huis.

Mijn Quest had ik achtergelaten op de plaats ongeval met een slot om het rechter voorwiel. Vanwege de ernst van de situatie had de politie van Alphen aan den Rijn besloten om mijn Quest op te halen en in Alphen aan den Rijn op het politiebureau te stallen. Mochten de gevolgen van de aanrijding van ernstiger aard zijn, dan zou de politie technisch onderzoek op de Quest verrichten, iets waar ik mij overigens geen zorgen om maakte. Omdat de gevolgen van de aanrijding niet ernstig waren kon ik de volgende dag mijn Quest weer ophalen. Eenmaal op de auto heb ik mijn Quest gelijk doorgebracht naar Enkhuizen alwaar Jan Reus zich zou ontfermen over mijn beschadigde Quest. Doordat er een (school)vakantie en contact met de verzekeringsmaatschappij tussen heeft gezeten, heeft het schadeherstel enige tijd op zich laten wachten. Op 11 september j.l. kon ik weer met mijn Quest herenigd worden. De verzekeringsmaatschappij van de tegenpartij vergoedde alle kosten.

Open NK tijdrijden op Texel

De dag na het ophalen van mijn Quest werd op Texel het Open Nederlands Kampioenschap Tijdrijden verreden. Ik had mij hier tijdig voor ingeschreven maar de hierboven beschreven aanrijding gooide roet in het eten. Net herstellend van mijn hernia en "uitgerevalideerd" van mijn gebroken ruggewervel had ik inmiddels weer 1000 kilometer gefietst. Een klein beetje conditie had ik dus weer opgebouwd en ik had gehoopt nog 6 weken te kunnen trainen voor Texel. Helaas ging die vlieger dus niet op en zo verscheen ik zaterdagmiddag in Oudeschild aan de start zonder enige vorm van voorbereiding. De Quest was wel in topvorm, maar de berijder verre van.

Foto: Dirk Drost (die raar genoeg zelf in zijn groene Quest achter mij staat in deze startopstelling)

Verwachtingsloos begon ik om 13:01:30 aan mijn 14 kilometer naar de vuurtoren van de Cocksdorp en terug. Binnen enkele kilometers kwamen Dirk Drost, Cees Roozendaal, Ymte Sybrandy, Wim Schermer en uiteindelijk Jos Neefjes met significant snelheidsverschil voorbijrijden. Bij het keerpunt werd ik omgezet door George Krug (waarvoor mijn dank, excuses voor mijn gewicht ;-) waarna ik door hekkensluiter van het startveld Jeroen Koeleman werd ingehaald. Daarmee reed ik officieel als laatste Velomobiel. Was het op de heenweg nog goed te doen om de teller ruim boven de 50 kilometer per uur te houden, op de terugweg was het knokken om de teller boven de 45 kilometer per uur te houden. Op het einde kreeg ik toch nog een beetje zicht op Jan Reus, maar meer dan een beetje zicht werd het niet. Doodop en compleet leeg wist ik de meet te bereiken. De officiële tijdmeting gaf een eindtijd van 36:26 aan, een gemiddelde snelheid van 46,93 kilometer per uur. Vergeleken met drie jaar geleden deed ik er nu dus 2:57 langer over, ruim 4 kilometer per uur langzamer. 

Kijkend naar de resultaten van de afgelopen jaren lijkt 2014 het beste jaar te zijn geweest. Van de regelmatig deelnemende velonauten reden zowel Wim Schermer, Cees Roozendaal als Jeroen Koeleman er hun snelste rit. Technische ontwikkelingen zullen ongetwijfeld meewegen in die resultaten, maar ook intensievere en kwalitatief betere trainingen zullen eraan ten grondslag liggen. Mochten er in het komende jaar geen bijzonderheden plaatsvinden, dan hoop ik volgend jaar weer in blakende conditie en uitstekende vorm aan de start te kunnen verschijnen. 


8 opmerkingen:

  1. Hoi Robert-Jan,

    Gelukkig kwam je er zelf goed vanaf! Die fiets kan weer worden opgelapt, daar rijdt die niet minder om. Jammer dat de reparatie zo lang duurde, je resultaat op Texel zou dan zeker beter geweest zijn!

    Groeten, Adri.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ardi,

      Dat de reparatie zo lang duurde lag aan mijn vakantie en de verzekeringsmaatschappij. Aan Velomobielonderdelen.nl heeft het niet gelegen. Een week na de opdracht stond mijn Quest weer klaar voor gevecht. En Texel 2016 duurt nog maar een jaartje, tijd genoeg om weer een goede conditie op te bouwen.

      Sportieve groet, Robert-Jan

      Verwijderen
  2. Tof dat je er weer bij was RJ en er volgens mij weer zichtbaar van genoot. Jammer van de pech in de aanloop. Hopelijk tot de LEL op de 18e oktober. Het weer zal dan allicht niet beter zijn :)

    Groet,

    Dirk

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Dirk,

      Het was wederom fijn om weer in het wedstrijdgebeuren rond te lopen. Voor wat betreft mijn 28" achterwiel: Ik weet nog niet zeker wat ik ermee doe. Misschien bouw ik het wiel om naar 27,5" zodat ik een bredere band met meer vering kan steken met vergelijkbare omtrek als een 28", dan snijdt het mes aan twee kanten.
      Als het zover is, dan hoor/lees je het wel.

      Sportieve groet, Robert-Jan

      Verwijderen
  3. Reacties
    1. Dank je wel Theo, ook voor het opnemen van mijn weblog op Ligfiets.net!

      Sportieve groet, Robert-Jan

      Verwijderen
  4. Hey Robert-Jan,
    Goed dat je weer hersteld en in de running bent.
    Groet,
    Reinier

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Reinier.
      Ik zie je nog weleens voorbij flitsen in de Quoi, maar vaak sta ik ergens binnen en red ik het niet om naar buiten te sprinten voor een babbel.

      Sportieve groet, Robert-Jan

      Verwijderen