dinsdag 3 november 2015

Harde klappen en wilde rit

Op 30 juni van dit jaar was ik betrokken bij een ongeval. Ik reed met mijn Quest in het bestuurdersportier van een personenauto. De schade die daardoor ontstaan is is keurig hersteld door velomobielonderdelen.nl en de rekening is betaald door de verzekeraar van de tegenpatij. Daags na het ophalen van mijn Quest constateerde ik dat bij het rijden door kuilen of over richels, er achterin de Quest een klap te horen was. In eerste instantie was het moeilijk te horen, maar naarmate de kilometers onder de Quest door rolden werd de klap steeds harder. Al meerdere keren ben ik onderweg uitgestapt om te kijken of ik de oorzaak van de klappen kon achterhalen. Alle kappen die de ketting afschermen heb ik verwijderd, en alle aluminium delen grondig onderzocht op scheurtjes. Nimmer kon ik de oorzaak achterhalen. Later ben ik gaan twijfelen aan de Risse demper. Was de druk te laag (of misschien te hoog) of stond'ie gewoon op de verkeerde demping ingesteld. Alle lucht eruit en weer opnieuw op druk brengen, het hefboompje van de dempingsinstelling heen en weer bewogen, maar geen van beide brachten het gewenste resultaat. Thuis de achteras "gevoeld" maar ook hierin zat geen beweging.
Vandaag maakte ik weer eens een wilde rit (geen woon-werkverkeer dus) door de duinen. Wederom waren van tijd tot tijd klappen hoorbaar. In de duinen van Wassenaar toch maar weer een keer gestopt. Na het nodige duw en trekwerk aan de kledinghanger, en het controleren van alle boutjes kwam de boosdoener aan het licht:


Rechts achterin de Quest, waar de kledinghanger aan de stroomlijn gemonteerd is, zit een boutje welke volledig los(gelopen) was. Hoe heb ik die over het hoofd kunnen zien... Het moertje onderaan het boutje bleek enkel millimeters lager te zitten dan hoort. Omdat ik geen dopje of steeksleutel 8 bij de hand had heb ik met wat kunst- en vliegwerk het borgmoertje vaster kunnen draaien. Het probleem leek daarmee voorlopig verholpen en ik kon mijn geplande rondje vervolgen in relatieve rust. Binnenkort nog maar een keer controleren of het boutje niet weer losgelopen is.

De herfst heeft inmiddels ruim een maand geleden zijn intrede gedaan. In het duingebied rond Wassenaar is dat duidelijk te merken. Op sommige plekken is het fietspad bijna geheel verdwenen onder een bladerdek. Gelukkig wordt er nog voldoende gefietst om een spoor te kunnen volgen. Fietsend onder de langzaam kalende bomen geniet ik van de heerlijke herfstgeuren. Geuren die lijken op nootmuskaat, erwtensoep en soms een vleugje laurier. Of was dat slechts mijn verbeelding en hunkerde ik naar een goede kop snert ;-)

De route die ik steevast volg begint in Wassenaar bij Meijendel, en al naar gelang ik zin heb vol ik de LF1-route in noordelijke richting. Als ik dan genoeg heb draai ik de Quest van de kust af en rij via de Bollenstreek terug naar huis. Vandaag voelde de benen niet geweldig. Net noordelijk van Noordwijkerhout besloot ik dat het genoeg was en keerde ik weer huiswaarts. Een schamele 54 kilometer stonden er op de teller. Geen lange rit dus, maar wel genoten vna het schitterende weer. Om jullie te laten genieten heb ik er een paar plaatjes van geschoten. Veel kijkplezier!

Een schoon stukje fietspad in Meijendel

Boswachterij Noordwijk, verkeerd paadje ingeslagen en op het schelpenpad uitgekomen

Boswachterij Noordwijk met zicht op Noordwijkerhout en Lisse

Boswachterij Noordwijk, zicht op het duingebied