donderdag 7 januari 2016

It's a small world

Gisteravond reed ik van werk naar huis. Het was 21:30 uur en buiten was het een graad of 3 boven nul. Ik was 2 januari met de Quest naar werk gereden en had met laten ophalen van werk vanwege lichamelijke klachten. Mijn Quest had dus enkele nachtjes overnacht in de overdekte stalling van mijn werkgever. De batterijen had ik in de Quest laten liggen en had ik dus niet kunnen opladen. Dat kou een negatieve invloed heeft op het spanningsniveau is algemeen bekend. Met 59 donkere kilometers in het vooruitzicht wordt het toch een beetje met samengeknepen billen rijden.

De eerste 25 kilometer gingen prima, zonder noemenswaardige problemen. De wind waaide uit het oosten en ondanks de relatieve kou waren snelheden boven de 40 km/uur probleemloos te bereiken en vast te houden. De binnenkant van de Sinnerkap werd echter wel heel erg nat. Omdat de Quest een aantal dagen op werk had gestaan was ik niet in de gelegenheid geweest het vizier goed schoon te maken. Hierdoor besloeg het vizier aan de zijkanten en bij het "vingergaatje". Het is dan altijd even zoeken naar de juiste stand van het vizier om maximale ontwaseming te bereiken. Twee jaar geleden reed ik nog weleens met een halve snorkel, dat systeem werkte echt perfect maar vergde wel enige oefening. Dit keer moest ik iets actiever "naar opzij" uitademen.

Net voorbij Bodegraven werd het ernstig mistig. Op het vrijliggende fietspad tussen Bodegraven en Alphen aan den Rijn lopen veel voetgangers met viervoeters. In het donker is het soms al lastig om te beoordelen of ze in de rijrichting, of tegen de rijrichting in lopen, als daar ook nog mist bij komt kijken is het niet meer te doen om een goede inschatting te maken. Derhalve moest de snelheid er een aantal malen flink uit. Niet alleen voetgangers met viervoeters, maar ook fietsers zijn lastig in te schatten. Gisteravond reed ik in de mist een rood lampje tegemoet, geheel in de veronderstelling dat het een achterlicht was. Het bleek echter een fietser die zijn rode lampje voorop zijn stuur had gemonteerd. enkele kilometers verderop zag ik door de mist een wit lichtje. Ik verwachtte dat dit lampje binnen enkele ogenblikken dichterbij zou komen maar het duurde langer dan ik had verwacht. Uiteindelijk haalde ik het witte lampje in, het bleek een achterlicht zonder rood glas te zijn. Ondanks het feit dat de fietsers keurig verlichting hadden ontstoken, was er toch het nodige mis. In beide gevallen had ik op enig moment de fietsers aan de verkeerde kant kunnen passeren omdat de kleur van de verlichting een andere rijrichting suggereerde. Gelukkig liep het elke keer weer goed af.

Na Alphen aan den Rijn rij ik nog een stuk langs de N11. Richting Nieuwegein heb ik nooit last van verblinding door de koplampen van passerende auto's. Richting Leiden is het altijd lastiger. Het fietspad ligt iets lager dan de N11 zelf, en de auto's komen tegemoet. Gegarandeerd dat je er verblind wordt. Helemaal als het ook nog eens mistig is. De snelheid moet er echt uit en met enige regelmaat ben ik volledig de weg (lees: fietspad) kwijt. Soms is het niet eens meer mogelijk om de kanten van het fietspad te zien. Ter illustratie een foto ter hoogte van Heineken Zoeterwoude. Het lijkt erop dat de mist hier weer afnam, vermoedelijk omdat deze omgeving dichter bij de stad ligt.

Uiteindelijk met een gemiddelde snelheid van "slechts" 35 kilometer per uur weer veilig thuisgekomen. De topverlichting op mijn Quest, en de standaard verlichting van de Quest hebben het de gehele rit probleemloos gedaan. Geen problemen met lege accu's. Dat levert de wetenschap op dat ik probleemloos heen en weer, naar en van werk kan rijden met de Quest, zonder de accu's van de verlichting op te laden. Een hele geruststelling. Een tweede geruststelling is dat tegenliggers door mijn Chinese lichtkanonnen minimaal verblind worden. De bovenzijde van het glas heb ik afgeplakt maar ik heb nimmer goed kunnen vaststellen of het licht echt hinderlijk is. In de mist werd het voor het eerst echt goed zichtbaar. De hoeveelheid strooilicht omhoog is echt minimaal. Een bijna perfect strak scheidingsvlak werd zichtbaar. De kanttekening die ik moet maken is dat ik dan wel de verlichting op de juiste manier op de steuntjes monteer.

Sportieve groet!

7 opmerkingen:

  1. slechts 35? Wat rij je normaal dan gemiddeld?
    Tegen verblinding zet ik een bril met gele glazen op, werkt goed.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Doorgaans rij ik iets harder. 35 is evenwel geen slechte score ;-)

      Verwijderen
  2. Het hele verhaal is zo herkenbaar. :-)
    Ik verbaas mij ook altijd over het helaas steeds vaker voorkomende fietsers gedrag. Zo doen vreselijk hun best onzichtbaar te zijn, of op zijn minst andere weg gebruikers om de tuin te leiden of te verrassen. Wat ze wonderlijk goed afgaat helaas.
    Ik leg me er maar bij neer en blijf waakzaam om geen krassen op mijn DF te krijgen. Het beste voor mijn gemoedrust.

    Als je het stijve vizier hebt van Sinner kan ik je pin-lock visier aanbevelen. Absoluut wasemvrij. Al blaas je er tegen aan. Het bevestigen is wel lastig en een secuur werkje. Bij het motovizier van de DF kap zitten er standaard extra kunstof'pinnen' in die de Pin-lock helpen in zijn ronding houden.
    Gewoon doen zou ik zeggen. Wel zo veilig en kan je gek fietsgedrag nog sneller waarnemen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Herkenbaar je verhaal over die verkeerd gebruikte rode -witte lampjes. Zo dacht ik een keer in een afdaling 2 fietsers in te gaan halen; zag net op tijd dat 1 van de rode lampjes me tegemoet kwam.
    Die mensen snappen niet dat het op die manier voeren van verlichting echt heel link is. Blijft oppassen........ Groet, Richard

    BeantwoordenVerwijderen
  4. 1 Koop/neem een flinke 12V CPU (PC) ventilator
    2 sluit aan op 12 V stroombron
    3 Monteer dat ding zo dat ie krachtig op je viziertje blaast
    4 einde schrijven met klei tabletten/stenen tijdperk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik loop tegen dezelfde problemen aan. Het beslaan van het vizier irriteert mij ook, en ik kan helaas nog geen oplossing vinden,

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De laatste weken spreek ik mensen aan als ze geen verlichting voeren, krijg je grappige reacties hoor. De accu' s laadt ik normaal gesproken 1 maal per week op. Dat zijn 4 woon werkruimten van 90 km op dit moment in het donker.

    BeantwoordenVerwijderen